Twice Upon a Time
"The First Doctor became suddenly serious, stood straighter, seemed to be looking at him now with a new respect. 'So that's what it means,' he said, 'to be a Doctor of War.' And he smiled in appreciation of what his future self was capable of.
It was a generous interprettion. But wasn't today about generous interpretations? The Doctor smiled at his old self. 'You were right, you know. The universe generally fails to be a fairy tale.' He put an arm around the oldy boy, and pleasingly, he accepted it. 'But that's where we come in."
Steven Moffat'ın, Doctor'un kişisel gelişimini göstermek amacıyla birinci Doctor'u çok daha farklı bir şekilde yazmış olması dışında en sevdiğim Doctor Who bölümlerinden biri olan Twice Upon a Time'ın roman versiyonunu okudum bugün. Bölümlerin romanlaştırmalarında olduğu gibi bu kitapta da bölümde gördüklerimizin dışında eklemeler ve özellikle de karakterlerin iç dünyasına dair daha net ifadelerle karşılaşıyoruz.
İlk bölümünden itibaren bir kimlik karmaşası yaşayan ve kendisini keşfetmeye çabalayan 12.Doctor'un, keşfettiği benliğini ve kimliğini rejenerasyon geçirerek yitirmek istemeyişi ve bu sebeple TARDIS'in, Doctor'u kurtarmak için ilk rejenerasyonuyla kendisini yüzleştirmesi ve bir yandan Archie'yi bekleyen ölümü, bir yandan da kaybettiği için çok büyük bir acı duyduğu Bill'in geri dönüşü ile beraber Doctor'un hikaye boyunca zihninden geçenleri okumak çok keyifliydi. Ayrıca özellikle Bill'in de Heather ile beraber evreni gezme kararı verdikten sonra neler yaşadığını ve Nardole'un mülteci gemisinde Cybermanler ile savaşmaya devam ettiği süreçte neler yaşadığını okuyarak hikayelerinin eksik kaldığını hissettiğim bu karakterlerin kaderini öğrenmek çok güzeldi.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.