Tutunamıyoruz albayım!Spoi içerebilir
Bu kitabı okumaya başladığımda ne yalan söyleyeyim ürkmedim değil. Bu kadar sayfalarca dolu bi kitabı nasıl olurda bitirebilirdim diye düşündüm. Tâbi çevremdekilerin de payı var( çok geçmeden okumanız gereken bi kitap anlamam demeyin pür dikkat okursanız o kadar anlaşılır ve güzel bi kitap ki) o kitap ağır anlayamazsın dediler bende bu yüzden hızlı okumaktan çok yavaş okuyup anlamaya çalıştım. Kitap bitti ve şu an diyorum kitabın sayfaları eksik.. eksik bir şeyler var. Neyse serüveni takip edince anlaşılır demek istediklerim...
Selim İşık'ın kendini intihar etmesi sonrası Turgut Özben'in arkadaşının ölümünü kabullenememesi durumunda arkadaşının henüz hayattayken neler yaşadığını öğrenmeye çalışıyor ve onun intihar sebebini öğrenmek için bütün geçmişini kurcalıyor . Selim Işık insanlara tutunmak istedi ama tutunamadı. Dayanamadı kalbi bu kadar kötülüğü kaldıramadı. Ah Selim!..
Selim belki kendisini kurtaramadı ama başkalarının kendini kurtarmasını sağladı. Selim Turgut Özben'e kendini bilmesini sağladı. Turgut Özben Selim'in peşinden giderken hayali bir arkadaşıyla (orlic ) birlikte kendisini öğreniyor bu durumda... Turgut Özben’e ne oluyor ortadan kayboluyor. Kendini tren istasyonuna bırakıp gidiyor nereye gideceğini, nereye varacağını bilmeden. Kitabı bitirdiğimden beridir içinde bulunduğu, bulunacağı durumları düşünüyorum. Belki de Turgut tutunmuştur he ne dersiniz?
Bazen kendimi de bi Selim olarak görmüyor değilim . Hayatın bize dayattığı bu bütün olanaksızları sindiremiyor, kabullenemediğim oluyor. Anlamak ve anlaşılmak o kadar az ki insanların intihar oranını yükseltmiş. Bir şeyler için çok geç olmadan farkına varmalıyız. Birini kaybettikten sonra onun peşine düşmek, ağlamak, acı çekmek... Çok anlamsız. Hepimize anlaşıldığı bi hayat diliyorum. Ve Selim Işık’ı saygıyla anıyorum. Uzun bi süre etkisinden çıkamayacağım.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.