Binlerce yıl geçti sanki bu kitabı okurken...
Güneş bin kez döndü dünyanın etrafında...
Gece gündüze, gündüz geceye karıştı.
Binbirinci gecenin masalı anlatıldı.
Mevsimler karıştı birbirine.
Kervanlar kondu göçtü ipek yolunda..
Evvel zaman son kervan da kalktı zaten.
Yeni yollar çizildi dünyanın göğsüne,
Devletler yıkıldı, devletler kuruldu.
Bin damla kan düştü toprağa,
Bin sevda türküsü yakıldı.
Gün döndü, devran döndü.
Türkü miras kaldı.
Sevda miras kaldı. Ama anlatması zor, yazması zor, okuması zor. Anlatıldı mı bilmem, bu kitap yazılmış, benim tarafımdan okunmuş. Okunmuş okunmasına da;
Şimdi birde sayfa sayfa kalbe sindirmesi var,
Göğse sığdırması var,
Hazmetmesi var,
Kitapla karışmak, bir olmak var,
Yûsuf olmak imkansız...
Züleyha olmak var,
Züleyha gibi yanmak,
Onun gibi sınanmak var.
O imtihana razı olmak, cüret etmek var.
Mum yakılmış, pervane olmak var. AkademisyenokurNazan Bekiroğlu