"Sen bu yüreği terk ettikten sonra,
Yaşayacak başka şehir bulamazsın." (s21)
Nasıl sadece 6 okuma? Bu kadar az okunma olmasını sindiremedim, halbuki ben o kadar beğendim diye yazarı bile araştırdım...
İlk olarak yazarı tanıtmak istiyorum;
1977 yılında Ağrı'nın Diyadin ilçesinde doğmuş. Ortaokulda katıldığı şiir yarışmasında birincilik elde etmesi onun yazma hevesini geliştirmiştir. Şu an yazma aşamasında olduğu iki kitabı daha var.
Kitaba gelirsek,
"En çok yeşili seviyordu, bakarken toprak rengi gözleriyle.
Doğayı umutlarında yeşertip saklıyor, gözlerinde sevmenin yaşını, ahını ve sancısını bir ceylanın gözlerindeki korku ve endişe kadar çoğaltıyordu. Bir masumun gözlerindeki duruyu, bir çocuğun bakışındaki hülyayı..." (s12)
En çok köleler severdi sevilmeyi diyor yazar... Sonrasında ise hüznü buram buram kokan o sayfada şunlar yazıyordu;
"Kalk çile suyuyla yıka yüzünü," (s18) Bilemezsin diyor, akşamdan yıkandı gözyaşlarımla.
Hayır, bu sıradan bir kitap değil, hiç değil. İki Gözüm lafı artık sıradan olmayacak gözümde, ne kadar mühim ve anlamı derin olduğunu anlamayacak kimse.
"Her şey erteleniyordu ama sen ertelenecek gibi değildin," (s24)
Hiç ertelememişti, çeşme başında eli eline değdi diye bile heyecanını anlatamayacak dereceye gelmek... Ertelenmiyordu işte bazı şeyler, aşk gibi.
"Beni en çok kitap okuyanlar, toprak rengi gözleri olanlar severdi, kitabını okuduklarım, kitabına hayran kaldıklarım severdi bir de...
Sen hiç kitap okumaz mıydın İki Gözüm!"
Seni en çok ben sevdim, buna hiç şüphen olmasın.. Kitabı okurken ilk defa bu kadar sorguladım her şeyi.
"Sana söylemiştim, 'sevgi sarhoş eder' diye ama unutmuşsun İki Gözüm.
Tutkularının içinde mahkum kalmışsın. Kendini avutma boşuna, bu dünyada; aşktan ve sevdadan payına düşmüş olandan fazlasını alamayacaksın. İstediğin kadar diren, esaret seni kendi çemberine aldı zaten, kurtuluşun olmayacak." (s50)
Mutsuz son yoktur İki Gözüm, vazgeçmiş olsak bile içimdesin.
·
16 +1'leme
·1.122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.