Çocukluk travmalarının insanın peşini hiçbir zaman bırakmadığını çok güzel vurguluyor eser. Tahminimce kendisi sevgi görmediği için oğluna da sevgi göstermeyen, onu her durumda aşağılayan ve ezik gören, ona hayatı boyunca iyileştiremediği derin yaralar bırakan bir baba Franz Kafka'nın babası. Çocuklukluğunda olduğu gibi oğluna yetişkinlikte de her konuda engel olan ve onun bütün başarısızlıklarının tek kahramanı bir baba. Bütün bunlara rağmen Kafka, tam manasıyla suçlamıyor babasını, suçlayamıyor. Belki de kendisini hayatı boyunca suçlu gördüğü için hayattaki tek suç işleyenin kendisi olduğunu sanıyor. Üstelik elle tutulur hiçbir suçu yokken. Kafka içinde tutamadığı çocukluk ve yetişkinlik travmalarını, hayatında doğru düzgün sağlıklı iletişim kuramadığı babasına mektup yoluyla anlatıyor bu kitabında ama ne yazık ki çok geniş bir kitleye ulaşan bu kitap asıl ulaşması gereken kişiye asla ulaşmıyor.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.