“Beni anlamıyorlardı. Zararı yok. Zaten beni daha kimler anlamadı.”
Diyor Oğuzcuğum Atay.Gerçekten onu bir kerede anlamak kolay değil. Kitaplarını okurken emek vermek gerekiyor. Kitap birbirinden bağımsız öykülerden oluşuyor ama bunlar bildiğimiz öykülerden farklı. Olay örgüsü pek yok çoğu öyküde. Oğuz Atay tarzı. Aslında hepsinin ortak noktası; yalnız, bunalmış, tutunamamış, içsel buhranlar yaşayan, kimse tarafından dikkat edilmeyen ve hep toplum dışına itilmiş modern kentin tipik insanlarını anlatmış. Tabi bunları anlatırken de bilinç akışı tekniğini kullanmış. En sevdiğim öykü kitaba da ismini veren “korkuyu beklerken” oldu. Asla ama asla pişman olmayacağımız ne yazarsa ki artık yazamaz okurum dediğim yazarlar arasındadır kendileri. Hemen okuyup bütün kitaplarını bitirmek istemiyorum. Özlediğimi hissettiğim zaman diğer kitaplarını da okuyacağım. Bekletmeden tanışın derim pişman olmayacaksınız.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.