Karşılığını bulamayan bir sevgi.. Ahmed Arif’i ilk defa okudum. Duygularını, belki de duygularımı, bu kadar ustaca dile getirebilen bir yazar olduğunu bilmiyordum. O zamanlarda ne güzel derinden, karşılıksız, umudu hiç yitirmeden sevebilmek varmış. Okudukça özeniyorum. Mektup türünü bu yüzden seviyorum galiba. Şimdilerde böylesi bir sevgiye rastlayabilmek için büyük şans gerekli.
“Lâkin dünya dünya olalı kimselerin benim gibi sevdiğini ve sevebileceğini sanmıyorum. İnandığım en kesin gerçek bu canım. Beni ben eden de bu. Başkaca yokum.”
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.