Sırça Fanus - Sylvia Plath
Amerikan edebiyatına öyküleri ile giriş yapmış ve roman olarak tek yazdığı eser bu okuduğum kitabıdır.
Bu romanın yayınlanmasından bir ay sonra yaşamına son verir. Bunu bilerek okumak daha bir derinden inceleyerek satırları içime hapsetmemi sağladı.
Bu kitabı yazarken ruhani durumu pek de iyi olmamalıydı kanımca. Belki de kendi yaşamındaki girdapları ve çıkmazları da sezdirmiştir diye pür dikkat okumak istedim. Öncelikle onun ruhunu anlamak kitabı çözmekten daha fazla merak uyandırdı dünyamda.
Her bir cümleyi o an neler hissederek yazdığını düşündüm. Roman kendi özgeçmişini barındırıyor.
Üniversitede okuyan bir genç kişisel sorunlarıyla başlıyor hikaye. Kurgusu yaşamında tanıdıklarına zarar vermeden ince düşünülmüş bir akıcılıkta. Amerikanın toplumsal sorunlarının gün yüzünde olduğu dönemde var olan sizi psikoloji savaşı ile de sınayan bir yapıt.
Bende olan kitap çok eskiydi. İç kapak olmadığı için basım yılını yazamıyorum. 3. Basım olduğunu ön kapakta görüyoruz. Sayfa sayısı 272 ama ince ve akıcı edebi dili ile akıyor.
Alıntılara gelelim
🪻 Dünyadaki en güzel şey gölge olmalıydı. Gölgenin milyonlarca kımıldayan şekli ve çıkmaz sokakları. Büro çekmecelerinde, dolaplarda, bavullarda hep gölge vardı.
Evlerin, ağaçların, taşların altında ve insanların gözlerinin, gülümsemelerinin ardında da gölge vardı. Ve dünyanın gece tarafında kilometreler boyunca gölge vardı yine. Syf 152
🪻 Ruh saklandığı yerden konuştu. Syf 104
🪻 İçinin gizli bir köşesinde, acının o kapısız, penceresiz, kör ve uzun koridoru bir kez daha açılıp onu derinliklerine almak için bekleyecekti hep. Syf 69
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.