Spoiler içebilir!
Birisini çok çok seversek, onun için en kıymetli şeyimizi verirsek, ondan bize kötülük gelmeyeceğini biliriz. Kurban budur. Sen hayatta en çok kimi seviyorsun? Ben kitabın incelemesine bu cümle ile başlamak istedim.
Çünkü sevmek ile kurban kelimesi beni hep ürkütüyor yana yana birbirini tamamlamayan kelimeler bence bu yüzden sevdiğiniz şeylerin kurbanı olmayın!
Romanımızda Kemal karakteri kitabın ilk sayfalarında pek ısındığım bir karakter değildi çünkü hem nişanlısını aldatan ve kendisinden çok küçük bir kıza aşk adı altında bağlanması(takıntısı) bana sadakatsizdeki volkanı hatırlattı birde madem ortada bu kadar sevgi vardı neden Sibelden ayrılmamış sevgisinin ardından gitmemiş demiştim fakat romanın devamında Sibel’den ayrılması ve keskinlerin evine karşılıksız (feridun ve Füsun evli olduğu halde) olarak gidip gelmesi Füsun’a yakın olmak için çabası beni etkilemedi değil. Ve sonrasında füsun için yaptığı şeyler demekki sevmiş dedirtti. Füsun ise tamamen bilinmeyen bi karakter olarak işlenmiş bence çünkü kitapta en çok Füsun’un düşüncelerini merak ettim. Tamamen muallakta kalıyor insan Füsun’da. Şunu itiraf etmeliyim kitabın bi yüz sayfası beni sıktı ama sonrasında kitap bir açıldı bir açıldı. İçime işleyen bir kitaptı gerçekten kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Bütün insanlığın bir başka zamanda yaşarken benim bir başka mekanda takılıp kaldığım duygusunu hatırladım. Bence aşkı en iyi anlatan cümle.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.