Kaderinde sıradışı olmak varsa sıradan kalamazsın
Yüzünde fiziksel bir bozuklukla dünyaya gelmiş August un öyküsü.
August geçirdiği sayısız ameliyatlar yüzünden uzun süre evde eğitim gördükten sonra artık diger ogrencilerle 5. Sınıfa başlaması gerekiyor. Fakat bu onun için çok zor bir karar. Çünkü o sıradan biri değil. August'un söylediği şu söz bu durumu cok güzel özetliyor. " Sıradan olmamanın tek nedeni,kimsenin beni öyle görmemesi."
Okula başlaması tam da August'un düşündüğü gibi zorlu oluyor. Sonrasında edindiği arkadaşlar , sabırlı ve kararlı olmasından dolayı kendine güvenmeyi ve kendini kabul ettirmeyi başarıyor.
Ozel durumu olan her çocuk August kadar iyi ve anlayışlı bir aileye, okul çalışanlarına sahip değil tabii. Birçok anne ve baba özel gereksinimli bir çocuğa sahip olmayi,onunla toplum içine çıkmayi kalsiramayabiliyor.Ayni şekilde okulların da yaklaşımı çok sağlıklı olmayabiliyor.
August küçücük yüreğinde kocaman bir yükle yaşamayı şu sözlerle dile getiriyor." Çocukların zalim olabileceğini bilecek kadar oyun parklarında bulundum."
Sadece bu söz bile insanın insana yaptığı zalimliğin ağırlığını anlamaya yetiyor. Çocuklarımızı farklılıklara saygılı olmanın ne kadar önemli olduğu noktasında eğitirsek daha güzel bir dünya inşa ederiz. Zalimlik çocuğun sonradan kazandığı bir davranış. Maalesef biz büyüklerden öğreniyorlar. O nedenle biz büyükler farklılıklara saygı gösterirsek onlar da muhakkak bunu öğrenecektir.
" Bana moral vermek için güzel şeyler söyledi ama sözleri yüzümü değiştirmiyordu." Bu sözleri okurken August gibi cocukların aslında sözlere değil,onları her haliyle kabul etmeye ihtiyaçları olduğunu anlıyoruz.
Kitapta August'un ablası Via ile ilgili çokça konuşumak gerektiğini düşünüyorum. Çünkü o da çok küçük yaşlarda bir büyük gibi davranmayı öğrenmiş. Kardesi için şikayet etmeden kendi başına büyümeyi kabul etmiş. Aslında özel gereksinimli çocuklar için hayat ne kadar zor olsa da onların kardesleri için de durum çok farklı değil. Ebeveyinler özel çocukla ilgilenmektedir diğerlerine vakit ayıramıyor. Bu da aile içinde daha sancılı bir sürece sebep olabiliyor.Via'nin şu sözleri fedakarlığın özeti şeklinde. " En kötü günüm, en kötü düşüşüm, en kötü başarım, en kötü çürügüm, en kötü sancım herhangi birinin söylediği akla gelebilecek en kötü söz, August'un yaşadıklarının yanında bir hiçti. Bu konuda soylu davranmıyorum sadece bunun böyle olduğunu biliyorum."
Sanirim kitapta en çok etkilendiğim karakterlerden biri oldu Via .
Ayrica okul müdürü Bay Toto kitaptaki ikinci favori karakterim. Çünkü tam bir egitimci. Okullarda görmeyi istedigimiz mudurlerden.
Son olarak şunu söylemek istiyorum. Normal olanı herkes kabul edip bağrına basar önemli olan normalin dışındakilere kucak açmaktır. Hepimizde bu cesaret var mi? Kendimizi bir sorgulamakta fayda var
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.