Kitaptaki bütün karakterler duygusal kabızlık yaşıyor gibiydiler. Hele ki Baran karakterini alıp samimi olarak duvara vurmak istedim "SALAK" diye de suratına bağırmak. Kötü bir kitap demedim ama o kadar sayfa karakterlerin duygusal olarak iletişimlerinin bu kadar zayıf ve "çok acı çektim ben" edebiyatı yapıp kırgınlıkların etrafında dönmesi beni bir tık irite etti. Gelişmeleri gereken kocaman insanlarsiniz lan siz!
Yazarın dili sürükleyici ve kolay okunabilirdi. En sevdiğim ve en mantıklı bulduğum adam da Mehmet. Etliye sütlüye karışmadi hayatını yaşadı kral.