Serinin bu kitabında yazar olayı biraz dinler ve cadılık üzerinden ilerlemişti. Güzel miydi? Yani. Daha çok yoldan sapmış insanların, öldürme ve cinselliğin yoğun olduğu bir kurguydu.
Bir polis memurunun kalp krizi nedeniyle ölmesiyle başlıyor kitap. Ardından dinler, cadılar ve inançlar işin içine giriyor ve yine bol öldürmeli bir Eve Dallar kitabı ortaya çıkıyor.
Önceki kitap kadar sevmedim. Hatta okurken kitabın bitmesini istedim çokça. Belki ben yanlış zamanda okudum bilemiyorum ama son dakika, o heyecanla okuduğum kısımlar bile beni boğdu. Ayinler, cadılık, cinselliğin yoğun işlendiği o saplınlıklar... Çok aşırı geldi bana. Ayrıca bariz ortada olan bazı şeylere rağmen Eve'nin son kısımlardaki tavrını da pek beğenmedim. Bir de ortada bir cinayet varken o cinayetten sorumlu dedektifin tek başına iz sürmesi ve sonunda olan olaylar aşırı saçma geldi bana. Eve'in sürekli iyi polis olduğu, işinde en iyi olduğu vurgulanırken sürekli hakarete uğraması; birlikte çalıştığı, dostum dediği insanlardan bir şekilde hakaret duyması da ayrı irrite etti beni. Üstelik Eve çok iyi ama son bölüme kadar bir şeyleri çözme de zayıf ve son bölümde de illa bir şeyler oluyor. Bilmiyorum, bu sefer beni tatmin etmedi kitap. Bir de bu kitapta Peabody'nin şımarık ve gözüme batan hareketleri vardı. Aşırı irrite etti beni.
Bir önceki kitap kadar sevmedim yani. Roarke ve Eve çifti çok iyiydi yine ancak onların sahneleri dışındaki olaylar bana yavan geldi. Yine de akıcı ve çabuk okunması sayesinde bitirdim. Yoksa kurguda fazlaca açık ve uyuşmayan şeyler vardı.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.