8/101K
İskenderiye Cemiyetine her on sene de bir özel güçleri olan altı kişi alınıyordu, sene sonuna kadar eğitim görüyorlar ama sene sonun da sadece beş kişi Cemiyette kalabiliyordu. Peki altıncıya ne oluyordu?
Fiziksel elementi yönetmeye sahip güçleri olan; Libby ve Nico
Doğa bilimci; Reina.
Düşünceleri okuyabilen Telepat; Parisa
İnsanları etki altına alabilen bir empat; Callium
İlizyonların arkasını görebilen; Tristian.
Kitap da neredeyse hiç olay yoktu, giriş kitabı olduğu için ana tema anlatıldı sanırım. Sürekli her karakterin ağzından, onları bağlayan olayları okuduk. Sakin ilerlemesine rağmen karakterler kendilerine bağladığı için hızlıca okuyabiliyorsunuz. Dili biraz ağır yazarın ama bilim konusunda çok fazla detay vermesinden dolayı kaynaklanıyor bu ağırlık.
En sevdiğim karakterler Nico ve Libby oldu. Beraber olmazlarsa oturup ağlarım o derece. Klişe nefretten aşkımız nerede? En başta Callıum’a sinir olsam da en sevdiğim üçüncü karakter oldu. Egoyu kendisinin yaratmış olabileceğinden şüpheleniyorum ama çok yakışıyor şerefsize.
Parisa’dan elektrik alamadım. Nedendir bilinmez. Kötü desen kötü değil sadece bencil. Ve ne istediğini bilmiyor herkesi elinden geçirdi maşallah.
Tristian'ın ağlak bir çocuk gibi davranmasından illallah geldi. Ölse de kurtulsak modundayım.
Reina tamamen stabil. Ne seviyorum ne sevmiyorum. Ama Nico’dan uzak dursa iyi eder
Kitap da sevemediğim tek nokta altılımızın dost olduğunu görememekti. Hepimiz birbirinden nefret eden bir grubun dost olduğu, birbirlerini korumaya başladıkları sahneleri görmek isteriz. X-men örneği gibi. Fakat sanırım bu beklentim ikinci kitap da karşılanacak. Eğer bu sahneler olsaydı 9 almıştı kitap benden..
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.