Kitabı okurken hep bir hüzün var dudaklarınızın arasında. İster istemez okuduklarınız ruhunuza işliyor ve bu durum gülüşlerinizi buruk, eliniz kalbinizde ve her an ne olacak kaygısı ile yaşatıyor sizi. Ve cidden #ciğerimideliverenaşkıgörün sözü tamamen bu kitap için yazılmış diyebilirim... Birine erken kavuşmak sorun değil. Ama peki ya geç kalmak? Aşkı, sevgiyi, dostluğu, merhameti ve daha nicelerine geç kalmak? Ömrünüz boyunca taşıdığınız veya yeni kazınan yaraların merhemine geç kavuşmak? Kacey ve Jonah da bu listede adları olan kişilerdendi. Tesadüfün bir araya getirdiği bu ikili günlerin veya saatlerin değil anların ne kadar değerli olduğunu keşfederken bizleri o anlara davet ediyorlar. Kırık bir gülümseme ile elleriniz her an yaşlarla dolacak gözlerinize siper olurken güneşe bakmak ne acı ama aynı zamanda nr doyumsuz bir lezzet değil mi?
Kitaba başlamadan önce @saltokur__ olduğu için bana oku diye baskı yapıyordu. Evet bir kalp kırıklığı bekliyordum. Ama bu bambaşka bir şeydi. Jonah ve karakterine aşık oldum. Yaptığı sanat gözümün önüne geldiğinde (ki bunu canlandırabilir kılan bir anlatım olduğu için hiçte zor değildi) daha da aşık oldum. Kacey ve kendini bulma yolunda, gücünü keşfetmek adına attığı adımlar çok güzeldi. Babasına ise söyleyecek hiçbir lafım yok! Jonah ve ailesine ise bayıldım. Kacey bile bir yanına tutunmayı başardı o ailenin. İçindeki yangını harlamak yerine söndürmeyi seçti. Dedim ys kızımızın değişim sürecine tanık olmak çok güzeldi. Ama asıl iş Jonah sevdalımdaydı. Adam adını #güzelsevenadamlar listeme ilk sayfalardan altın harflerle yazdırdı. Bu ikili aslında daha çok birbirlerini tamamlamayı başarıyordu benim gözümde. Aşk sadece aşk değildir. Yaralarını gören, tedavi eden edemezse bile 'Geçecek.' diyebilen ruhu güzel insanların işidir. Her kula nasip olmaması da bu derinliktendir. Beni son sayfalarında hıçkıra hıçkıra ağlatan bu şahane duygu seli kitap, kesinlikle tavsiyemdir. Okuyun, okutturun efenim...