Yazar:
Emma Scott
Editör:
Kumsal Çuhadar
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
Ekim 2023
Yayınevi:
Lapis Yayınları
ISBN:
9786259937106
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
çıktığından beri ses getiren ve herkesin çok sevdiği, gözyaşlarını tükettiği bir kitap. hakkında hiç olumsuz yorum görmedim bu yüzden çok olmasada bir beklentim vardı. karşılayabildi mi peki? yine hayır. dram kitaplarını okumayı ve o dünyada kendimden bir şeyler bulmayı, karakterlerle bağ kurarak onlarla birlikte üzülüp ağlamayı seviyorum. bu türde çok okuduğum için mi bilmiyorum ama bana çok da ağır gelmedi. ağlarım sanıyordum ama ağlamadım. tabii ki durumlar üzücüydü acılarını hissettim ama ben de herkeste yaratan etkiyi yaratamadı maalesef. Jonah sevdiğim bir karakter oldu zaten beyefendi kişiliğiyle hemen gönlümü çaldı. Kacey de ısındığım bir karakterdi ama ne yazık zamanla soğudum ondan ya da hiç tam anlamıyla sevemedim. kısa kitaplar da bu daha zor oluyor evet ama karakterleri tamamen sevemeyince ne istediğim duyguları yaşayabiliyorum ne de kitabı sevebiliyorum. Kacey ailesiyle olan ilişkileri ve hissettikleriyle üzüldüğüm bir karakter ama pek yakın hissedemedim. ikilinin ilişkileri güzeldi ama sevgilerini çok da hissedemedim doğrusu, hızlı gelişti ve sürekli smut olması yerine aralarındaki bağa daha çok odaklanılmasını isterdim. ve Jonah'ın kalbini zorlamaması için Kacey'nin biraz daha onun üzerine düşmesini. ondan istediğim gibi düşünceli hareketler göremedim. sıkıldığım yerler olsada okurken keyif aldım ama daha çok ortalama bir kitap oldu benim için. ve ben tek kitap sanıyordum keşke öyle de olsaydı. ikinci kitabın konusu şaka gibi yemin ederim bıktım kadın karakterlerin iki kardeş arasında gidip gelmesinden. bu kitapta bu durumu okumadığım için memnunum. bence okumasanız da olur öyle çok bir olayı yokmuş ama merak ediyorsanız bir şans verebilirsiniz elbette.
Ben ne okudum böyle?!Romantik
Kendime anlam veremiyorum, romantik benim türüm olmamasına rağmen inatla romantik kitaplar okumaya devam ediyorum.
Kacey Dawson yani ana kadın karakterimiz 17 yaşındayken babası tarafından evinden kovulmuştur. Aradan yıllar geçer ve Kacey 22 yaşına geldiğinde oldukça ünlü bir grubun baş gitaristi haline gelir. Ancak geçmişte yaşadığı şeyler onu hâlâ yaralamaktadır, bu yüzden kendini içkiye vermiştir ve kendi için ne istediğine bir türlü karar verememiştir.
Ana erkek karakterimiz Jonah Fletcher ise yaşadığı kalp nakli yüzünden hayatında birçok şeyden vazgeçmek zorunda kalmıştır. Altı ay ömrü kaldığını öğrendiğinde kendini dış dünyadan oldukça soyutlayan bir rutin oluşturur ve arkasında bir iz bırakmak istediği için bir cam üfleme sergisine yetişmeye çalışır.
Hikaye bu iki karakterin birbirini bulmasıyla başlıyor.
İlk başlar gayet güzel, okuması zevkliydi. Karakterlerin arasındaki diyaloglar çocuksu ama eğlenceliydi. İki karakteri okumaktan zevk alacağımı düşünüyordum ta ki bunlar daha ilk günden birbirlerine aşık olana kadar.
Evet daha önce birbirlerini hiç görmemişler ama birbirlerine aşık oluyorlar.
Birbirlerini gördüğü anda aşık olan karakterleri sevmem. İlk görüşte aşka inanmam çünkü birine aşık olmanız için bence o kişiyi yeterince tanımanız gerek, aksi sadece onun görünüşünü beğenmek olur bu da hoşlantıdır veya geçici sevgidir.
Kitabın ortalarına geldiğimde iyice hayatımdan bezmeye başladım çünkü çok sıkıcıydı. Hiçbir olay yoktu, sadece günlük olaylar vardı. Yok yemek yemeye gittik, yok beraber film izledik, cam atölyesine gittik falan filan. Başka yaptıkları hiçbir şey yok.
Ana erkek karakterimiz başlarda çok iyiydi ama sonradan baya soğudum. Ya bakın bir sahne vardı. Kacey ağlıyor, Jonah onu görüyor ve içinden "Ağlarken bile güzel." diyor. La şerefsiz
Son Sürat, sadece romantik bir hikâye değil; zamanla yarışan iki insanın birbirinin hayatında iz bırakma hikâyesi. Emma Scott bu kitapta aşkı “mutlu eden şey” olarak değil, insanın içindeki karanlığı kısa süreliğine susturan bir şey gibi yazmış. Bu yüzden kitap boyunca sürekli bir kırılganlık hissi var. Daha ilk sayfalardan itibaren yaklaşan bir vedanın gölgesi hissediliyor.
Jonah karakteri kitabın en güçlü yanıydı bana göre. Dışarıdan bakınca asi, umursamaz, dağınık bir rock yıldızı gibi görünüyor ama iç dünyasında korkunç bir yalnızlık taşıyor. Emma Scott erkek karakter yazmayı gerçekten iyi biliyor çünkü Jonah sadece “çekici erkek” olarak kalmıyor; korkuları, öfkesi, çaresizliği olan gerçek biri gibi hissettiriyor. Özellikle müzikle kurduğu bağ çok etkileyiciydi. Bazı insanlar konuşarak değil, yaralarını sanatla anlatır ya… Jonah tam olarak öyle bir karakter.
Kacey ise ilk başta daha kontrollü, daha mantıklı biri gibi görünse de aslında onun da kendi içinde taşıdığı sessiz kırılmaları var. İkisi bir araya geldiğinde ortaya kusursuz bir ilişki çıkmıyor; aksine birbirine tutunmaya çalışan iki kayıp insan çıkıyor. Zaten kitabın en güzel tarafı da bu. Emma Scott aşkı masalsı değil, yaralı yazıyor.
Kitap boyunca en sevdiğim şeylerden biri atmosferdi. Turne otobüsleri, konser ışıkları, gece yolları, motel odaları… Her şey çok sinematik hissettiriyor. Okurken sanki bir indie film izliyormuşsun gibi oluyor. Özellikle havai fişekli sahneler ve müzik anları kitabın ruhunu çok iyi taşıyor. Kapağın kitabı bu kadar iyi yansıtması da ayrı güzel detay bence.
Ama dürüst olmak gerekirse bu kitap insanı duygusal olarak yoruyor. Çünkü Emma Scott okuyucuyu rahat bırakmıyor. Tam karakterlerle birlikte nefes aldığını hissederken bir anda kalbine sert bir şey oturtuyor. Özellikle son
9/10
Son günlerde yaşanan gündemdeki kötü ve acı gelişmelerden etkilenen psikolojimin üzerine resmen tuz bastım bu kitabı okuyarak.Özellike son 100 sayfada komaya girdim desem yeridir.Benim gibi hassas dönemden geçiyorsanız biraz iyi hissedip öyle okumayı düşünebilirsiniz.Yorumuma geçersem;
Kacey babası ve annesi tarafından dışlanmış(18 yaşında çocuğu evden atmışlar pislikler) bir müzik grubunda gitarist ve söz yazarı olarak yaşayan bir kız,Jonah ise kalp nakli olmuş ama maalesef bu kalbi vücudunun kabul etmemesi üzerine sayılı ömrü kalmış bir genç adam.Şöförlük yapmış olduğu bir konser gecesi sonrası,Kaceyi evine almak zorunda kalıyor ve sonra yakınlaşmaya başlıyorlar.
Kacey benim için sempati duyduğum bir karakter oldu.Geçmişinde yaşadığı şeyler sebebiyle suistimale ve bağımlılıklara açıktı ama böyle bir ailede yaşayıp bu tarz sorunlar yaşamak çok da akıl dışı değil.Jonah ile tanışma ve ona aşık olma süreçleri beni cidden etkiledi.Kırılganlığı,fedakarlığı ve kendi gücünü bulma arayışı çok duygusaldı.
Jonah ise çok çok sevdiğim ve kitabın içine girip elini tutmak istediğim bir karakterdi.Yazar hastalık ve hastalık süresince yaşadığı psikolojiyi çok başarılı ve gerçekçi yansıtmış bence .Çok güzel sevdi,hepimizin ciğerini deldi.Sevmelere doyamadı,kıyamadı.Arkadaşlık ilişkileri,aile bağları hepsi mükemmeldi.Sonlara doğru annesinin konuşma yaptığı sahnede özellikle dağıldım diyebilirim.Bir anne asla böyle şeyler yaşamamalı:((
Spoiler!!!
Kitabı okumaya başlarken maalesef spoiler yemiştim.Çünkü ikinci kitap kardeşi Theo ve Kasey hakkında.Zaten sinyaller alınmaya başlanıyor sonlara doğru.Haliyle ön yargılarım tavan okumaya başladım ama sonlara doğru biraz kırılmadı desem yalan olur.Bazı kırmızı çizgiler vardır hayatta etik ve ahlaki olarak.Bu o çizgiyi aşan bir kitap ama
Selam.Düşünce
Son zamanlarda okuduğum en duygu yüklü kitap. Içerisinde hüzünle harmanlanmış bir aşk var. Kitabı okurken hep bir kalp ağrısı çekiyor insan çünkü sonu malum. Hüzünlü bir sonu olduğunu bilmemize rağmen Kacey'in Jonah' a karşı tavrı, daha tanıştıkları ilk günden beni etkilemişti. Birbirilerine bu kadar iyi gelen bir çift çok az okudum. Jonah'in hastalığı boyunca sevdiklerinin onun yanında olması, en önemlisi abi detayı çok iyiydi.
Kitabı severek okudum. Yalnız 2 kitap için yazılan konu hoş değil bana göre. Büyük ihtimal okumam. Zihnimde bu aşk hikayesinin bozulmasını istemiyorum.
Okumak isteyenlere keyifli okumalar.
Uzun zaman sonra beni etkileyen bir başka kitapla karşınızdayım. Son Sürat kitabı dışardan bakılınca aaa yok bana göre değil diyebilirsiniz popüler kültür akımında olan bir kitap. Okumaya başladığım andan beri Kacey ve Jonah isimli karakterlerin arkadaşlıktan ilişkiye dönüşen sonrasında Jonah'ın yaşadığı bir hastalıkla Kacey'in tutumu değişir mi değişmez mi diye merak ettiğim sayfalarla dolu günlerim.Belki de sevdiklerimizle son anlarımızı paylaşıyoruz mesajını hatırlatıyor.
Eğer odaklanırsanız bu kitap sizi çok üzer ve ağlatır söyleyeyim.
Kacey, ailesi tarafından hor görülen ve sevilmeyen birdir. Ve ailesi de kız on sekiz yaşına gelir gelmez evden kovuyorlar. Neyse kızımız bir müzik grubunun gitaristtir. Konserden sonra baya sarhoş olur ve Jonah'ın şoförlük yaptığı arabaya biner ama sarhoş olduğu için evin adresini söyleyemez bu şekilde Jonah'la tanışır. Jonah onu bırakacak yer bulamaz böylelikle de evine alır.
Jonah ise yeni kalp nakli olmuştur ama vücudu kalbi kaldıramamıştir.
son zamanlarda okuduğum en duygusal, en hüzünlü kitaptı. Ağlayarak okuyacağımı, kalbimin kırılacağını biliyordum okumadan önce fakat hiçbir şekilde spoi yememiştim.. Belki bir umut farklı olur dedim fakat olmadı… Benim için her zaman farklı bir köşede olucak bu kitap. Eğer gerçekten bazı duyguları hissetmeye en çokta ağlamaya ihtiyacınız varsa önereceğim bir kitap. Benim kalbimi çok kırdı sonu, umarım siz benim kadar üzülmezsiniz :) 2. kitap için ise okumayı düşünmüyorum açıkçası biraz farklı yönlere sapıcak gibi duruyor. Benim için bu kitap burda kalmalı daha ilerisi olmamalı. Küçük bir alıntı yapmak istiyorum:)
Spoi:
Doludizgin yaşa, özgürce şarkı söyle. Güzelliğini bu dünyayla paylaş ve bil ki seni diğer taraftan izliyorum. Tüm aşkım sana, Kacey. Meleğim, kalbim,
Jonah’ın
Seni sonsuza dek seveceğim
Şükürler Olsun...1000k
Şükürler olsun ki sonunda 'evet, KİTAP OKUYORUM' diyebildiğim bir kitap okudum. Kişiliği olan karakterler, bir kurgu ve bir olay örgüsü vardı. Kısa olmasına ve çok da bir olay olmamasına rağmen hem de. Şaşırtıcı değil mi? Onca mafya p*rnosundan, aptal ergen sancılarından sonra o kadar iyi geldi ki! Ben meğer rs'de değilmişim, sırf çok övüldüğü için merak edip okuduğum kitaplar çok boktanmış, ondan yarım bırakıp duruyormuşum kitapları. Dikkat sürem de yirmi sayfa okuyabilecek kadar azalmamış meğerse, o kitaplar okunmuyormuş. Siz de okuma zorluğu çekiyorsanız bu kitaba bir şans verebilirsiniz.
Şu kitapla karşılaşana kadar sırf yabancı booktookta 'ünlü' diye kitap çeviren editörlerden de, sırf 'güçlü' ve kaslı erkek var diye hiçbir kişiliği olmayan sözde karakterlere ölüp biten okurlardan da nefret ediyordum (hâlâ ediyor olabilirim).
Nefret kusma faslı bittiğine göre kitaba gelelim.
Kitabın sonlarına geldikçe nefes almam zorlaştı. O çaresizlik ve kabulleniş öyle ağır geldi ki bana. Adım adım sona gitmek ve çok az zamanın olduğu için çok fazla an'ın olduğuna dair kendini kandırmak... Belki de bize şöyle diyordur: 'her şeyin var ama mutlu değilken hayat öyle bir şey verir ki sana, minik bir an da bile mutlu olmayı öğrenirsin. an'lara mecbur olmadan an'ların değerini bilmeyi öğrenmelisin.'
Her şeyi bilmene rağmen o cılız umut kıvılcımına tutunmaya çalışmak var bir de. O bu hak etmedi diye hüngür hüngür ağlayasın gelirken, bunun aslında hak etmekle ilgili bir şey olmadığını gösteriyor bir yandan da.
Beni bağıra çağıra yaşanan dramlardansa böyle sakin sakin kabullenilen dramlar çok çok daha fazla etkiliyor. Sakin yaslar beni kırk yerimden bıçaklıyor gerçekten. Türk dizisi tadında kalplerin durduğu, kalp masajlarının yapıldığı, koridorda yasların koptuğu, sağın solun
Kitabı okurken hep bir hüzün var dudaklarınızın arasında. İster istemez okuduklarınız ruhunuza işliyor ve bu durum gülüşlerinizi buruk, eliniz kalbinizde ve her an ne olacak kaygısı ile yaşatıyor sizi. Ve cidden #ciğerimideliverenaşkıgörün sözü tamamen bu kitap için yazılmış diyebilirim... Birine erken kavuşmak sorun değil. Ama peki ya geç kalmak? Aşkı, sevgiyi, dostluğu, merhameti ve daha nicelerine geç kalmak? Ömrünüz boyunca taşıdığınız veya yeni kazınan yaraların merhemine geç kavuşmak? Kacey ve Jonah da bu listede adları olan kişilerdendi. Tesadüfün bir araya getirdiği bu ikili günlerin veya saatlerin değil anların ne kadar değerli olduğunu keşfederken bizleri o anlara davet ediyorlar. Kırık bir gülümseme ile elleriniz her an yaşlarla dolacak gözlerinize siper olurken güneşe bakmak ne acı ama aynı zamanda nr doyumsuz bir lezzet değil mi?
Kitaba başlamadan önce @saltokur__ olduğu için bana oku diye baskı yapıyordu. Evet bir kalp kırıklığı bekliyordum. Ama bu bambaşka bir şeydi. Jonah ve karakterine aşık oldum. Yaptığı sanat gözümün önüne geldiğinde (ki bunu canlandırabilir kılan bir anlatım olduğu için hiçte zor değildi) daha da aşık oldum. Kacey ve kendini bulma yolunda, gücünü keşfetmek adına attığı adımlar çok güzeldi. Babasına ise söyleyecek hiçbir lafım yok! Jonah ve ailesine ise bayıldım. Kacey bile bir yanına tutunmayı başardı o ailenin. İçindeki yangını harlamak yerine söndürmeyi seçti. Dedim ys kızımızın değişim sürecine tanık olmak çok güzeldi. Ama asıl iş Jonah sevdalımdaydı. Adam adını #güzelsevenadamlar listeme ilk sayfalardan altın harflerle yazdırdı. Bu ikili aslında daha çok birbirlerini tamamlamayı başarıyordu benim gözümde. Aşk sadece aşk değildir. Yaralarını gören, tedavi eden edemezse bile 'Geçecek.' diyebilen ruhu güzel insanların işidir. Her
Yazar Hakkında
Emma ScottYazar · 6 kitap
Emma Scott, kitapları yedi dile çevrilen ve Buzzfeed, Huffington Post, New York Daily News ve USA Today’in Happy Ever After dergisinde yer alan, USA Today ve Wall St. Journal'ın çok satan yazarlarından biridir. İlk MM aşk romanı "Someday, Someday", Utopia Con tarafından Yılın LGBTQ Kitabı Ödülü'nü kazanmıştır. Emma, sanat ve aşkın iç içe geçerek iyileştirdiği ve aşkın her zaman kazandığı, duygusal ve karakter odaklı aşk romanları yazar. Yüreğinizi yerinden söküp yeniden bir araya getiren, farklı karakterler ve kahramanlarına altın gibi davranan kahramanlarla dolu, duygu yüklü hikâyelerden hoşlanıyorsanız, romanlarını da seveceksiniz.
