Günlükler, günlük, gün; her acı bir olayın arkasından bir gece, bir uykusuzluk ve ardından yeniden bir gün. Yeni bir gün. Gün yeniden doğar. Doğan her gün bir yeniliktir. Ama biz dünkü biz mi, bugün yeni doğan günle mi yeni?
Sylvia Plath, başından sonuna yeniliğin ve eskiliğin, varoluşun ve yok oluşun arasında; geçim, heyecan ve heves ve en büyük hayalleri arasında bocalayıp kalmanın çığlığı.
Bir anlam arayışı bir gün içinde nasıl insanın vücuduna sinmiştir?
Hastalık, geçim sıkıntısı, yazmak hayali, çocuk sahibi olmak isteği; hayallerinde, hayallerini yaşamak isteyeceği kişinin kim olacağını seçme zorluğu ve bir çok şey insanın başına birden geldiğinde kim bunun üstesinden gelmek için çabalayarak aynı ümitsizliğe düştüğünde mutlu olmayı başarabilmiştir?
İnsanın dayanabilme gücü nereden gelmektedir?
Kitabı okumak isterken neyle karşılacağımı bilmiyordum. Sadece hayatına son veren birinin ne ve nasıl düşündüğünü bilmek istedim. Fakat kitap, bir düşünce değil, bir yaşam, bir umutsuzluk, mutluluk, cinsellik, Diyalektik, varlık, yokluk, hayat, para, parasızlık, erkekler, kadınlar, çocuklar, edebiyat, şiir, hüzün, ayrılık, ölümün varlığı, yaşamın zorluğu, bedenin zayıflığı, insanların kalabalığı, uykusuzluk, gecenin karanlığı, kışın ayazı, bitmek bilmeyen ömür, geçmek bilmeyen zaman, kasvet, karamsarlık, arka arka gelen yok oluş düşüncesi, hayata tutunmak için çocuk sahibi olmak, edebiyata ve şiire gönül vermek, en başından hiçbir şey hissetmemek ve büsbütün bütün hissizliğin ortasından yapayalınz kalmak, yanında mutlulukla barındığın kişinin senden çok uzak olması ve hiçbir şeyin yolunda olmaması çekilmez kıldı her şeyi.
Kitap, günlükleri, en başından ve sonuna doğru devam eden bir yolculuğun mutlu ve mutsuz süregelen bir hayatın içinde kelimelerin savaşıyla sürmekte.
Okumak isteyen herkesin bir an önce okumasını, okumak istemeyenin ise yine de okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap.
Ben çok beğendim. Herkese tavsiyemdir.
·
153 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.