Aşırı güzel bir kitaptı. Dostoyevski'nin severek okuduğum, daha baslarken bile "suratsız bir adamım ben.. Doğrusu hastalığımın ne olduğunun da farkında değilim ya, hatta neremin ağrıdığını bile iyice bilemiyorum" ile başlayan bu eser zaten daha baslarken kendime çağrı yapıyor. Dostoyevski'nin en sevdiğim kitabı arasına girmiş bulunmakta.