Vapurda bir kız çocuğu, yüzüme doğru bakıyordu, ince ince. Bakışlarıyla ellerimden tutarak teselli edercesine bakıyordu. "Abi" diyordu sonra, "yüzündeki hüzün uzun sürmesin." Yalvarıyordu. "Hüznün, boğazdaki suları aşıyor" diyor. "Üzülme, şehirler sular altında kalacak abi."