“Kendini olduğu gibi kabul edip seven insanların yanında genel olarak rahatlar, kendimize karşı kabulleniş ve hoşgörüyle dolarız. Özkabulü düşük ve özdeğersizliğe sahip insanların yanında ise sıklıkla gerilir; kendimizi yargılamaya ve sorgulamaya başlarız. İnsani duygu ve ruh durumları bir başkasına sirayet edici ve bulaşıcıdır, çünkü.”