Neden daha önceden okumadım dediğim bir kitap
Bu kitaba karşı başta biraz önyargılıydım ancak okudukça önyargım kırıldı. İtiraf etmeliyim ki başta biraz sıkıcıydı.Toplumsal kuralların dışına çıkmaktan korkan bir çift işlenmiş. Kitapta yoğun olarak aşk, namus ve saadet konularına yer verilmişti. Yazar uzun uzun bitmeyen cümleler kurmuş. Bir cümle ne kadar uzatılabilirse, virgülle noktalı virgülle hatta, o kadar uzatılmış. Bazen cümlenin başından sonu nereye gidecek acaba diye merakla bazen de sıkılarak okuduğum bir kitaptı. Karakterlerin iç dünyası detaylı bir şekilde işlenmiş, başarılı bir psikolojik roman zaten. Kitabı okurken çoğu kez empati kurdum ben olsam ne yapardım diye. Hatta o kadar ki Suat karakterini kendimle özdeşleştirdim. Evet ya ben olsam bende böyle düşünürdüm ya da böyle yapardım dediğim zamanlar oldu. Burdan sonrası spoiler içerebilir. Necip karakterinin o saf ve masum aşkı beni derinden etkiledi hatta ağlattı. Suat ve Necip in o mükemmel kirletmeye korktukları aşkını okumaktan zevk aldım. Gerçekten böyle güzel seven, ince düşünen insanlar hâlâ var mıdır diye düşündüm. Bir süre sonra bende Necip karakterini sevmeye başladım. Okurken ikisine de kızdığım zamanlar oldu ne kadar kurgu olduğunu bilsem de . Suat'ın hep pasif kalıp söylemek istediklerini söylememesi en çok sinir olduğum şeylerden biriydi. Bir şey demeden sadece bakışlarıyla nasıl bir şeyler anlattığını merak ettim. Çünkü öyle ki çoğu zaman bakışlarla konuştular. Yazar öyle bir anlam oluşturdu. Bakışmaların ötesine geçip konuşacakları bölüme geçmeyi iple çektim. Süreyya' ya üzüldüm de ancak karısına karşı başta çok iyiyken çok severken sonradan davranışının değişince ve Necip'in Suat'a olan ilgisi anlaşılınca sanırım Suat gerçek hislerinin farkına vardı. Süreyya'yı neden sevdiğini sorgulamaya başladı. Başta yaptıklarının ne kadar yanlış olduğunu düşünürken daha sonra onlara hak verdim. Ne kadar aşık olsalar da arkadaşlığa ihanet etmemeleri, sevgilerini kirletmemelerine hayran kaldım. Onlarınki kavuşulması imkansız bir aşktı. Belkide aşklar sevgiler eskiden daha güzeldi daha masumdu ve temizdi diye düşündüm. Sonu tam da beklediğim gibi bitti. Belki çoğu kişi kötü son diyordur ama bence tam Necip ile Suat'ın istedikleri gibi ikisinin de aşkı için ölmeyi göze aldıkları bir sondu. Bir yanım keşke böyle bitmese ikisi de cesaretlerini toplayıp kaçsalardı derken diğer yanım da Süreyya'nın bunu hak etmediğini söylüyordu. Ne de olsa onlarınki imkânsızdı, her iki ihtimalde de mutlu olamayacaklardı diyerek incelememi bitiriyorum. Herkesin okumasını tavsiye ederim. Eylül bitmeden Eylül kitabını bitirebildiğim için de ayrı bir mutluyum :) Kitabın ismi ile alakasından bahsetmek gerekir ise Eylül ; yazın, tüm saadetlerin, mutlu günlerin bittiği, çürümeye başladığı, kışın başlangıcı, herkesin bildiği gibi hüzün ayı Necip ile Suat için de öyleydi mutlu günlerin geride kaldığının habercisi...
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.