“Yaşam önceden belirlenmiş, ezberlenmiş bir biçim değil”
Kendini, hayatta yolunu yönünü kaybetmiş kazazede bir denizci olarak tanıtan, aslında bir sürgün olan kahramanımızın, ansızın kendini dağ başında köy çocuklarına öğretmenlik yapıyor olarak bulmasıyla başlayan hikaye, yazara ve okuyucuya bu hikaye üzerinden pek çok şey anlatmaktadır.
“Yolcu yolunu bir gün yitirirsen artık eski yolunu bulmaya çalışma yeni bir yol ara kendine” satırlarından anlaşıldığı üzere, sürgün denizcimiz her ne kadar yolunu yitirip yeni bir yol arasada aslında izini sürdüğü kendisidir.
“ Senin evin burada diye sen buralı mısın? “ sözü ile içinde bulunduğu topluma ve kendine yabancılaşan ve içindeki boşluğu, yalnızlığı hikaye üzerinden anlatan yazar, ait olamayan varoluşsal kaygılar yaşayan insanların duygu ve düşüncelerine tercüman olmaktadır.
Yalnızlığının boşluklarında kaybolmuş kahramanımız eski yaşamındaki dostları tarafından anlaşılamamış kendinden kaçmakla suçlanmıştır. Oysa o kendisinden kaçmıyor kendini arıyordur.
Şiirsel sade bir hikaye üzerinden ölüm, yalnızlık, kendini aramak, anlaşılmak, çaresizlik, boyun eğiş ve umut gibi kavramları işleyen kitap, okunmaya ve
üzerine düşünmeye değer bir eser.
·
1 +1'leme
·56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.