Ölüm denen mefhumu henüz "yaşayan" kişilere hissettirebilmek... Bu tam da Tolstoy gibi bir yazarın kaleminden damlayabilirdi. Kitap, kendi ölümünüzü düşünmeye sevk etmekle kalmıyor, ölümün yarım kalmışlık hissini de tattırıyor.
Tolstoy; İvan İlyiç'in ölmekte olan kişinin kendisinin olmasına olan öfkesini, sağlıklı bedenlere olan kıskançlığını, kendisinin ölüme sürüklenirken hayatın devam etmesine ve en yakınlarının "ölenle ölmemesine" olan kırgınlığını teneffüs ettiriyor sayfalarca ve en sonunda da İvan İlyiç'in ölümüyle beraber bir ferahlama ve temizlenme hissine büründürüyor. Kitap boyunca bir ölümün gerçekleşmesini bekleseniz de anlıyorsunuz ki; her ölüm beklenmediktir ve her ölüm erken ölümdür.
Keyifli okumalar!
·
191 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.