Selam!
İlk kitabın sonuyla birlikte artık başka bir evrene, kötülerin dünyasına tamamiyle geçiş yapmış olduk. Emilia, Kötülerin Kraliçesi olmayı kabul etmişken, her şeyin bu kadar da basit olmadığını fark eder ve saklanan sırları açık etmek için kendi planlarını kurmaktan geri kalmaz. Bazı yerlerde Öfke konusunda gözünü çok kararttığını düşünerek kendisine kızdığım yerler oldu. Yaşanan şeylerin güvensizliğiyle birçok şeye şüphe duymasını anlarken, bir taraftan da Öfke'nin davranışlarının güzelliğini yeterince fark etmediğini düşünerek kızmadan da geri duramadım.
Baş etmek zorunda kaldığı bir dünya, güçlü olmak ve öyle kalmak için kendini her yönden geliştirme uğraşı vermesi, zeki yanıyla her konuda stratejik düşünerek plan kurması ve tehlikeye her daim balıklama dalmasıyla sevdiğim bir karakter oldu. Öfke'nin Emilia'nin özgür iradesini her daim ön planda tutarak seçimleri ona bırakması çok iyidi. Bu kitapta aralarındaki çekim de daha bi' ön plandaydı.
Kitabın en son geldiği nokta ise nedense şaşırtmadı, böyle bir ihtimalin de olduğunu biliyordum. Ama tabii ki Emilia için oldukça vurucu oldu ve sonunda hep istediğim yere gelerek kendi için en iyisini seçti. Kitap bitince hemen diğer kitabı okumak istedim. Kesinlikle tavsiye ederim.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.