"Kendine koyduğu kural açıktır: Harekete geçmeden önce okumak gerekir. Protestan çileciliğin, kapitalist ekonomiyi, kusursuz yalıtılmışlıkla yeniden üreten kahramanı, her şeyden önce yalnız bir okurdur. Yalnız okurun kusursuz bir örneği de denebilir. Robinson'un yalnızlığı okurun yalıtılmışlığıyla da kaynaşır. Kolektif okumanın izleri kaybolmuştur. Özel bir odada, çalışma odasında ya da kütüphanede olmanın önemi yoktur; okumanın tadına yalnızken varılır. Gerçekten de okumayla ıssız ada arasında biçimsel bir ilişki bulunur. Robinson yalıtılmış okurun kusursuz modelidir. Tek başına okur ve okudukları bizzat ona yöneltilmiştir. Tam öznellik yalıtılmışlıkla gerçekleşir ve okuma bunun metaforudur. İdeal okur toplumun dışında olandır."
s.170
Arjantinli yazar ve elestirmen Piglia'nın her şeyden önce adıyla dikkat çeken bu kitabı okuyanı, okumayla ilgili düşünmeye, analiz etmeye, anlamlandırmaya veya yeniden anlamlandırmaya davet ediyor. Borges, Che Guevera, Kafka gibi gerçek okurların okurken neleri deneyimleyip ürettiklerine de bakıyor, Madam Bovary, Robinson Crusoe ya da Joyce'un Molly'si gibi roman karakterlerinin okuma süreç ve sonuçlarını da kendince ortaya koyuyor.
Okur kimliğime yavaş yavaş yeni eklentiler yapan, daha önce olmayan becerilerin tohumlarını atan bu tür kitapları değerli buluyorum.
Yazar son sayfada yorucu olmayı amaçlamadığını söylemiş. Çok olmasa da yorucuydu anlattıkları ve anlatma yöntemi. Olsun. İyi şeyler kolay elde edilmiyor.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.