Kitabı okurken yazar devamlı 'içimdeki şeytan' metaforunu açıklamak için çok tekrara düşen ve okuru gerizekali gibi hissettiren bir dialog akışı takip etmiş. Metafor sürekli aynı döngüde sanki 5 sayfa önce okuduklarımı hafızamdan silmişim gibi uzunca vurgulandığı bir yol seçmiş Sabahattin Ali. Bunun yanında karakterler sürekli olarak bir gelişim yaşamaksızın kendileriyle doğrudan çelişiyorlar sırf metafora kurgunun uykası için fakat karakterlerin tüm doğallığı bu sebepten yapaylaşıyor. Bunun yanı sıra sol ve sağ düşünce ayrımını işlemek için kitabın ismi olan metafor gibi bu ideolojilerde sürekli kendini tekrar ederek kitabın içeriğini ucuzlaştırmış.