Evet! İlk incelememi yazacağım ve bu iş nasıl yapılır ne edilir bilemedim fakat böyle ufak inceleme yazıları hem kitabın kafamda kalmasına yardımcı olur hem de beni takip eden devasa(!) kitleye yön verir diye yazmaya karar verdim.
İlk olarak Dostoyevski'nin genellikle tercih etmediği bir ana karakter vardı kitabımızda, kitapta geçen cümlelerle bir anti-kahramandı karakterimiz. Dostoyevski'nin diğer romanlarında karşılaştığımız o güçlü karaktere sahip etkileyici kahramanlardan eser yoktu. Tabii böyle anti-kahraman olarak nitelendirebileceğimiz bir karakteri okumak da oldukça yorucuydu.
Kitabımızda ağır bir şekilde rasyonel egoizm eleştirisi yapılmış aslında. Bu noktada kitabı 2ye ayırabiliyoruz. İlk bölümde karakterimiz rasyonel egoizm hakkındaki görüşlerini belirtiyor ve insanın davranışlarının bir nedensellik düzlemine oturtulamayacağını çünkü insanın çok karmaşık bir varlık olduğunu ve eylemlerini tahmin etmenin imkansız olduğunu savunuyor. Kitabın ikinci bölümünde ise birinci bölümde anlattığı fikirleri destekleyecek nitelikte hayatından ufak kesitler anlatıyor karakterimiz. Bu ufak kesitlerde karakterimizin neden bir anti-karakter olduğunu anlıyoruz. Karakterimizin davranışları o kadar anlamsız ki okuyucu olarak beni çok yordu. Fakat ilginç olan nokta şu ki bu anlamsız hareketlerde bile ben kendimle bağdaştırabileceğim yerler, karakterle empati kurabildiğim olaylar oldu. Aslında bu da gerçekten de insanın irrasyonel bir varlık olduğunu benim için kanıtlar nitelikteydi.
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.