Gönderi

Tarihçi bir hikâye anlatırken tarihsel gerçekliğin kendine özgü bir niteliğine dayalı bir zorunluluğa uyar. Bu bugün genelde kabul gören bir şey değil. Günümüz tarihçileri, adeta kendilerine "ozan" filan denmesinden korkuyormuş gibi tarihin bir bilim olduğunu söyleme telaşıyla bütün vurguyu bilimsel usullere ve açıklamalara yüklerken anlatma ihtiyacının rolünü azımsamaktadırlar. Yakın bir tarihte parlak bir Amerikalı tarihçinin tarihçi meslektaşlannı bu eğilime karşı uyarmış olması manidardır. "Çoğumuz", diyor J. H. Hexter, "analiz ve argümantasyonla o kadar meşgulüz ki bir hikâyeyi nasıl anlatmak gerektiğini, hatta işin aslına bakılırsa tarihçinin asıl işinin bir hikâye anlatmak olduğunu unutma tehlikesiyle karşı karşıyayız."
Sayfa 52 - Metis Yayınevi
·1 alıntı·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.