Merhabalar
Bugün sizlere #ibrahimakbaş 'ın şiir&deneme türünde #kurumuşgüllerinuçuşanyaprakları eseriyle geldim.
Bu eserde sevgi, aşk, dil, kitaplar, mimari ve hepsinin içine yerleştirdiğimiz umut yani inancımızın bize telkin etmiş olduğu ümitvar olma kavramlarını kitabın hikayesi olarak sunuyor bizlere yazar.
"Sevginin, aşkın o masumane, cıvıl cıvıl halini istiyorsak elimizdeki kavramlara bakmalı, ağaçlar yeşerten kitaplarımızı karıştırmalı, tevazusu ihtişamına yem edilmemiş mimari eserleri seyretmeliyiz diye ettiğim tefekkürün mahsulüdür" diyor.
Keyifle, tefekkür ederek okudum, altı çizilesi satırlar barındıran eser için kaleminiz hazır bulunsun
Kitapta bir diğer dikkatimi çeken kısım ise şurası oldu :
"Çocuk annesi üzerinden yorumlar her şeyi. Annenin kocasından aldığı hisler farklı bir suretle çocuğa yansır. Çocuğun hayatı baktığı açıyı göremeyen bir bakış açısı çocuğun geleceğini yeşertemez. Kısaca oturması, kalkması, her davranışı iyi olup da hanımını memnun edemeyen bir babanın çocuğuna yaptığı gelecek aşısından noksanlıklar yaşatır."
Ebeveynlik ile ilgili kısım hoştu
Ve kitapların vazifesine değinilen satırları da sizlerle paylaşmasam olmaz:
"Okuyup bitirdiğin bir kitap seni insanlardan, sevgiden, çiçekten, dünyayı güzel yapan, dahası ruhu besleyen, dünyayı maddeci bir varlık olmaktan çıkartan her nevi pınardan uzaklaştırıyor, mesafeler koyuyorsa senin okuduğunu söylediğin kitap seni tüketmiş demektir. Öyle bir tüketmek ki bitmiş bir kurşun kalemin güzel satırlarına erişemeden, kuruyuşunda bir ağacın geçmişe üflediği nefese ulaşamadan."
Elbette aşk ile incelemeyi sonlandırıyorum.
"Tabiat, gökyüzü ve ilim. Her şey Allah'ı anlatır. Dünyadaki tüm samimi sevgiler Rabb'imizden gelir ve her pak sevgi Rabb'imizi hatırlatır. Hem zaten bu yüzden sevgiyi de severiz ya. Sevgiye özlemliyiz biz."
~~
Ayşen SılaHalime
#pamuksekerkitap