En büyük hazinemiz aklımızdır
Tehlikeli Oyunlar'a başlarken bu kitabın hayatım üzerinde bu denli büyük izler taşıyacağını düşünmezdim.
Tehlikeli oyunlar benim Bilecik'te yapacağım askerliğe yanımda götürdüğüm kitaptı. Aslında birkaç kitap daha götürdüm ama bazen bu kitabın sayfalarını defalarca okumak istediğim için onlara sıra gelmedi.
Askerde lakabım "Karabatak" olmuştu. Bu lakabın sebebi de yine bu kitaptı çünkü görevde olmadığım zamanlarda ortadan bir anda kaybolurdum ve kendimi Tehlikeli Oyunlar okurken bulurdum. Taburumuzun bağlı bulunduğu binada Albay kalıyordu. Hikmet'in Albayı ile olan ilişkisi yoktu aramızda tabiki ama askerlik yaparken kitapta geçen askeri muhabbetler kaderin bana güzel bir oyunuydu. Kamuflajımın sağ alt cebine tam sığıyordu Tehlikeli Oyunlar ve yanımdan hiç ayırmadım.
Tutunamayanlar hakkında inceleme yazarken "Bazı şarkılar, bazı filmler ve bazı kitaplar vardır. Bunları anlayabilmeniz için, hayatta bazı şeyleri yaşamanız, bazı şeyleri yitirmeniz gerekir." demiştim.
İşte Tehlikeli Oyunlar'ı okuduktan sonra da aynı şeyleri hissettim.
Hikmet'in kendiyle olan savaşı, öteki yandan Sevgi'nin zor hayatı, onları o kadar iyi anlayıp hissediyordum ki belki onlar da beni çok iyi anlarlar sanıyordum. Bu kitap benim anılarımı barındırıyor ve bunlar spesifik anılar, okurken çoğu kez hayret ettim bu yüzden.
Tehlikeli oyunları okumadım sadece. Geçmişten bir gün mutfakta ses çıkarmadan bulaşık yıkamaya çalıştım. Yemeğin tuzuna hiç takılmadım. Eski çayı çöp tenekesine dökmem yetmedi. Çok çabaladım bazı şeyler için ve iyi niyetlerle iyi eserler verilemeyeceğini tecrübe ettim Hikmet gibi.
Ve sonunda ben de Gecekonduma çekildim.
"15 En Büyük Hazinemiz Aklımızdır" Benim için okuduğum tüm kitapların arasındaki en iyi bölüm işte bu bölümdür.
Bizim gibilerin hayatında güzellikler, kısa süren aydınlıklardır.
Tehlikeli oyunlar'ı oynadım ve yenildim.
Tutunamayanlardan gri
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.