İnsan Ne İle Yaşar
13 yaşındaki kızım Ada’nın tavsiyesi ile bu senenin ikinci çocuk kitabı olarak okudum. Tolstoy’un bu kitabına çocuk kitabı demek belki de doğru bir tanımlama değil biliyorum, ancak kitabı okumadan önce kitap yorumlarına baktığımda, kitabın “ilkokul çocuklarına öğütler” niteliğinde olduğuna, çok basit ve klişe olduğuna dair bir dolu yazı ile karşılaştım. E bu kitap benim kızıma da 7. Sınıfta okunacaklar listesinde okul tarafından verilmişti. Bu durumda çok da absürt olmuyor sanırım bu kitaba çocuk kitabı demek :)
Bütün bu bahsettiğim eleştirilerden uzak, ben bu kitabı çok sevdim. Açlığı, fakirliği, soğuğu, kötülüğü, gaddarlığı… ve bunların karşısında ayakları yere sımsıkı basan ve belki de tek güç olan SEVGİ‘yi o kadar güzel tanımlıyor ki, çocuklar değil tüm yetişkinler için okunacak şahane öyküler hepsi.
İnsanların içinde ne olduğunu, insanlara neyin bahşedilmediğini ve insanların ne ile yaşadığını öğrenmek üzere, Tanrı tarafından cezalandırılarak, insanların arasında bir süre yaşamak için gönderilmiş bir meleğin hikâyesi, kitabın da ilk ve en uzun hikâyesi, İnsan Ne ile Yaşar. Sanırım benim de en çok sevdiğim hikaye bu oldu. Ve bütün sorular bir noktada SEVGİ’de bağlandı.
Diğer hikâyelerden de bana dokunan birer minik alıntı bırakmak istiyorum;
“Sana uçsuz bucaksız topraklar vereceğim. Sonra topraklarınla birlikte seni de alacağım.”
“Ateşi kıvılcımken söndüreceksin, alevler her yeri sardığında önüne geçemezsin.”
“Kötülük yaptı diyorsun. Sadece o kötülük yapmış olsaydı bu maraz çıkar mıydı? İnsanlar arasındaki kötülük tek bir kişiden mi doğar? Maraz, iki kişinin arasında olur….”
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.