Herkese merhaba
Bugün sizlere @yediverenyayinlari'ndan çıkan @mehtapsoyudurucicek 'in kaleminden Ayperi kitabının yorumu ile geldim. Yazarımızın ilk okuduğum kitabı vee kesinlikle son olmayacak. Bayıldım Ayperi'ye
Ayperi anne ve babasının boşanması ile küçük yaşlardan beri dedesi ile köyde yaşamaya başlar. Evleri damlarının üzerinde olduğu için, Ayperi tezek koktuğu için okula gittiğinde herkes onunla dalga geçer en yakın arkadaşı Serpil bile. Bir tek belediye başkanının oğlu Ozan ile arkadaş olur. Serpil Ozan'a olan aşkından Ayperi ile arasını iyi tutar. Amma velakin gelecekte onların neyin beklediğinden habersizdirler. Yıllar sonra Ayperi ve Ozan biri köylü kızı olup, biri de belediye başkanının oğlu olduğu için denk olmadıklarını anlayıp ayrı düşerler. Ayperi kendinden yaşca büyük ilan Şifa ile evlenir. Ve hayatı koca bir kaosa dönüşür. Şifa'nın ölümü ile miras yüzünden kayınbiraderleri Ayperi ye rahat vermezler. Ayperi 2 çocuğunu da yanına alıp Karadeniz de bir otel de çalışmaya başlar. Bura da Suat ile tanışır. Ve Suat' da Ayperi gibi derinden yaralıdır.
Yazarın okuduğum ilk kitabı. O kadar güzel, o kadar içten ve samimi bir anlatımı var ki Ayperinin yaşadıklarını okumak içimi acıttı. Her kadının yaşayabileceği acıları satır satır kaleme alan yazarımızı bize harika bir hikaye sunmuş. Kesinlikle tavsiyedir..
Sadece dış görünüşü bakılarak karar verilen her kadın aklı, zekâsı, gücü ve yetenekleri ile sizi alaşağı edebilir.Güçlü kadın erkeğin parçasına, ününe, gölgesine sığınan değil, kendi ayakları üzerinde duran ,her koşulda erkeğinin bir adım önünde ilerleyendir.
Kimseye muhtaç olmayan kadınları daha yakından inceleyin. Göreceksiniz ki bu kadınlar kendi babalarına bile el açmadan dimdik bu yaşa gelmiş ince ruhlardır. Kendi kararlarını kendisi verebilen her kadın günün birinde yapacakları ve yaptıklarıyla isminden söz ettirebilendir
Alıntı
.
.
Benim değerimi bir erkeğin sevgisi belirlemez ki..(syf 21)
İnsanları tanımak koca bir ömre sığarmıydı?? Ömürden çoktu insan çeşidi. Tanısan da hangisi, hangi çeşit anlamak için bile bir ömür yetmezdi ki..(syf 318)