Yaşar Kemal'in okuduğum ilk kitabıyla karşınızdayım. Kitabın dilinden başlamak istiyorum çünkü daha önce hiç görmediğim tarzda özgün bir dili var Yaşar Kemal'in. Türkçeyi kullanmayı bilen bir yazar, hem de özgün olmayı başarmış, kitapta çok derin betimlemeler var. Gözlem gücü anlatım gücüyle ve güzel Türkçemizle birleştiğinde böyle iz bırakan derin bir kitap çıkıyormuş demek ki.
Kitap Yunanistan'a gönderilen Rumların boşalttığı bir adada geçiyor. Bu kısmı tek cümleyle geçeyemeyeceğim çünkü kitabın çok büyük bir kısmını oluşturuyor. Adalarını çok seven Rumların hiç gitmek istememelerine rağmen evlerini terk etmesi, alınan kararı olgunlukla karşılayıp üzüntülerini derine gömmesi çok ince işlenmiş. Ayrıca değinmek istediğim nokta Türk-Rum, Hristiyan-Müslüman ilişkilerini okurken gözlerim dolması, kesinlikle kitapta en beğendiğim bölümler oldu. Çünkü günümüzde toplumumuzda bizi en çok ayrıştıran hususlar kitapta yaşayan insanlar için geçerli değil. İnsanlar öyle güzel birlik sevgi ve saygı içinde yaşıyor ki acaba ütopik bir roman mı yoksa bu şekilde yaşamak mümkün müdür diye sormadan edemedim kendime :) Hatta bir bölümde kitabın baş karakterlerinden biri İncil üzerinde yemin ediyor, yetmiyor bir de Kuran'a el basıyor :)
Rumlar adadan ayrıldıktan sonra adaya yerleşmeye karar veren Poyraz Musa etrafında dönüyor olaylar. Koca adada yaşayan tek bir insan düşünün ,ve bir de onun gölgesi diyelim ;) Poyraz Musa ile adada tekrardan bir yaşamın filizleri yeşermesini işliyor kitap.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ettiğim bir kitap, üslubu gereği okurken biraz zorlanabilirsiniz, ama değeceğini düşünüyorum.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.