Çok anlamlı ve düşünülesi bir roman1000Kitap
Kitap o kadar güzel ve anlamlıydı ki. Neredeyse tüm kelimeler, cümleler anlam doluydu. Altını çizmediğin yer kalmadı desem yalan söylemiş olmam. İnsanlar çok iyi yansıtılmış bence. Duygular, düşünceler, davranışlar olsun. Gelgelelim, kitabın ana konusuna ve ne ima ettiğini anlamaya çalışmaya. Bir çok yorumda bu kitabın aşk romanı olarak değelendirildiğini gözlemledim ama öyle olmadığını düşünüyorum. Evet aşk teması var ama asıl mesele o değil, asıl mesele Ömer karakteri ve onun değişim sürecini ele alıyor. Değişim ve içimizde duran dirençli bir dürtüyü.
Bu kısım biraz spoiler olacağı için kitabı okumayanlar burayı okumamayı tercih edebilir.
Öncelikle, ömer karakterinin oldukça heyecanlı, anlık heyecanlara kendini kaptıran biri olduğu zaten taa kitabın başında belli oluyor. İçinde çok güçlü duygular taşıyan ve davranışsal olarak biraz fazla dürtüsel davranan karakter olduğunu anlıyorsunuz. Hiç tanımadığı bir insana karşı taa ilk gördüğü andan itibaren bu kadar güçlü duygular hissedebilmesi en azından bir insanın, birazcık ütopik. Evet insanlar elbette etkilenebilir fakat bu kadar güçlü duyguyu hissetmek için bir süreç olmalı diye düşünüyorum. Onun dışında, kitabın ilerleyen sayfalarında ömerin eve geç geldiğini, içki içerek geldiğini, vs. görüyorsunuz. Daha sonra da ömerin, bazen çok neşeli olabilen bazen de sessizce içine kapanabilen biri olduğunu anlamış oluyoruz. Bu da ömerin acaba psikolojik bir durumu olabilir mi diye düşünmedim değil, kendisi borderine olabilir hatta. Çevresindeki arkadaşları da bu durumun oldukça farkında olan insanlar ve bunun üzerinden ömeri kullanıyorlar. Ömer de bu durumun oldukça farkında fakat davranışlarını nasıl yönlendireceğini bilemeyen biri. O dürtüye direnmek istese de yapamıyor. Macide karakteri de bu durumun farkında olup, Ömer’e yardımcı olmaya çalışıyor fakat tabi ki o da tükeniyor.
Ben ayrıca Macide karakterinin fedakar ve gerçekten de ömeri seven biri olduğunu düşünüyorum. Fakat babasının ölümü dolasıyla içindeki boşluğu kapatmak için de belki bu kadar fedakarlık yapmış olabilir mi, dedim. Mesela babası nasıl insandı tam olarak? O da ömer gibi miydi? Onun da böyle dürtüleri var mıydı? Belki de onda düzeltmek istediği bir takım davranışları Ömer’de yapmaya çalışıyor olabilir mi? Macide sadece daha net olabilirdi bir takım konularda, fakat zaten sürekli düşünüyor ve nasıl yapacağını bilmiyordu. Ömer’in ne şekilde tepki vereceğini tahmin etmeye çalışıyordu. Ki bence bir takım tahminleri doğruydu.
Kitap ilerledikçe, Ömer’in davranışlarının daha da kötüye gittiğini anlıyoruz. Yaşadığı maddi zorluklar, arkadaşlıklar, her ne kadar her şeyin farkında olup insanlara muhtaç olabilmesi bence onun durumunu daha da kötüleştirdi. Çünkü aslında o da herşeyin farkında. Ama yapamıyor. Direnmekte zorlanıyor. O yüzden zaman zaman sövme durumları oluşabiliyor. Kitabın sonunda ise, hapishanede kendisiyle yüzleşiyor. Uzun uzun düşünme süreci oluyor ve sonunda içindeki şeytan ile yüzleşmeyi kabul etmeye başlıyor. Ama biliyor ki, çevresindeki onu seven insanlar artık tükendi, o yüzden bu yoka kendi başına çıkmaya karar veriyor. Yüzleşmeye ve değişme sürecine yani. Çok sevdiği insanı, zeki ve iyi arkadaşı olan Bedri’ ye bırakarak gözden kayboluyor.
Yani kısacası, içimizde bir şeytan olabilir ama içimizde şeytan var diyerek ve sonraki gün öyle davranarak davranışlarımız kalıcı olarak değişmez. Pişmanlık, hayal kırıklığı, yaşadığımız şeyler, bize eğer doğru bir şekilde bakabilirsek, bakış açımız geliştirici ise, bunları avantaja çevirebiliriz. Hayatı garip kılan şey, tekrar yapabilme şansının olmasıdır. Her ne kadar kötüye gitsekte, her gün, bir şeyi yapabilme hakkımız vardır. Yapacaklarımız, kendimizi düşünmek, sorumluluk almayı geliştirmek ve bakış açımızı çeşitli ve yaşadığımız olaylar ile bağdaştırarak büyümeyi sağlamaktır. Her zaman yapmayabiliriz. Ama gelişmek doğrusal olan bir süreç değildir. Herkese iyi okumalar diliyorum. Böyle kendimce bir şey yazmak istedim
Umarım beğenmişsinizdir! :)
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.