Selam! Grangé’dan okuyacağım ilk eseri rastgele seçtim ve meğer goodreads üzerinde en düşük puanlı eserlerinden biriymiş. Olsun, cannnımm Tessciğimle kıyaslandığı için diğer eserlerini zaten okuyacaktım.
Niemans ve yardımcısı Ivana, Fransa’yı Almanya’ya bağlayan bölgede işlenen cinayeti çözmek için yola koyulurlar. Maktülün kafası itinayla bedeninden ayrılmış, organları arka kısımdan dışarı çıkarılmış ve sonra da, kafası bedeninin yanına konulmuştu. Kara Orman’da işlenen bu cinayet ardında hiçbir delil, iz bırakılmadan işlenmişti ve gerçekten tüyler ürperticiydi. Jürgen von Geyersberg, Almanya’nın en köklü ailesine sahip denebilirdi. Ailesi yüzyıllardır avcılıkla uğraşıyordu ve evleri (bir şato gibiydi) ormanın derinliklerindeydi. Kardeşi Laura ve o, küçüklükten bu işe aşinalardı. Şimdiyse Jürgen, Pirsch avı tekniğiyle öldürülmüştü. Çok geçmeden kuzeni Max yine aynı vaziyette ölü bulundu. Geyersberg ailesine ne oluyordu? Bu işi araştırmaya başlayan polisleri Nazi döneminde eğitilen “Röetken” köpekleri karşıladı. Bu açıkça onlara katil tarafından savrulan bir tehditti.
Polisiye/gerilim türünde en sevmediğim şey şu: sayfalarca konuyu anlatıyor, detay veriyor ama ne çözüme yararı oluyor ne de kitabın sonuna doğru neden anlattığını açıklıyor. Boşu boşuna detay okumuş oluyoruz. Bu kitapta Kara Avcılar olsun, motorlu çete olsun çokk fazla detaylıydı yani o bilgileri yeterince iyi kullanamamış dolayısıyla akışta bir kopukluk olmuş. Bir de ben bu kitabı aşırı derecede Ejderha Dövmeli Kız’a benzettim. İvana ve Lisbeth karakterlerini yani… Hafif bir esinlenmişsin sanki Grangé? Ehem, yorumun sonuna gelirken yazarı hiç okumadıysanız naçizane önerim benim hatama düşüp bu kitabından başlamayınız. Sevgiler
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.