Silmarillion'da ve Bitmemiş Öykülerde geçen Beren ile Luthien'i okuyup okumamak arasında kalmıştım. Romantizm hiç bana göre değildi ve belkide okuduğum en sıkıcı öykülerden biriydi Beren ile Luthien...
Böyle düşünmeme rağmen kitabı sıkılmadan bitirebildim. Tek sıkıntısı öykünün geçirdiği evrimi detaylı olarak ele alıp kitapta işlenmesi. Beren'in ilk başta bir elf olması sonra insan olması, kötü kedilerin olup sonra ki versiyonda çıkarılması gibi şeylerle hikayeye hepten hakim oluyorsunuz.
Romantizm dediğim gibi sevmesemde kitapta kötü işlendiğini düşünmüyorum. Sadece Luthien'ın Melkor'a nazaran daha torpilli yazılmış bir karakter olduğunu düşünüyorum. Bir elfin dans ederek bir tanrıyı uyutabilmesi... Biraz abartı olmuş sanki.