Zaman geçtikçe insan emeğinin makineleşmesi sonucu iş bulamayan bir grup köylü Çukurova'ya inip oralarda iş arıyorlar. Zaten hasta olan yusuf içimizdeki söz dinlemez bir çocuk bir umut bir hastalık. Defalarca arkadaşlarını test edercesine yanındakilerin kısacası insanlığını, ümidini simgeliyor. Ondan hiçbir koşulda vazgeçmiyorlar. O kadar çaresiz kaldıkları oluyor ki bir kelebekten çıkış arıyacak kadar zor durumdalar. Ama onlar inandıklarını buluyorlar. Makinelerden sonra azalan insanların birbirine yardım etmesi selamlaşması artan geçim derdine rağmen hala kendini bozmamış iyi insanların varlığını görüyoruz. Yaşar Kemal yine mükemmel bir şekilde betimlemiş. Diyaloglar çok yerinde. Az sayfasıyla tek atımlık güzel bir kitap.