Şiir Kökenbilimsel anlamı itibariyle ‘şuur’un akrabasıdır. Nitekim arapçada şair (sha’ir), ‘bilen kişi’ anlamına gelir.
Bildiği de ‘şiir’ olsa gerektir.
Şiir, şairin ‘bildiği’dir.
Şiir, şairin bize ‘bildirdiği’dir.
Şiir ruhun müziği, sözcüklerin dansı ve yalnızlığı betimleyen/bütünleyen en sağlam-gerçek güvencedir.
Şiir binbir duyguyu birkaç satıra sığdırma sanatıdır.
Necip Fazıl Kısakürek’in de dediği gibi; Koskoca bir okyanusu bardağa sığdırma sanatıdır..
Şair @ser.bulentkaya yazmış olduğu Rüyasını Kaybetmiş Uykular şiir kitabında tüm bu duyguları çok güzel bir şekilde okuyucusuna aktarmış. Kitabımızda duygusal hazların kağıda döküldüğü tamı tamına 34 tane şiir mevcut. Altını çizdiğim tüm şiirleri buraya yazmam mümkün değil ancak sevdiğim iki şiirden alıntı bırakmak istiyorum.
Merhameti Cezalandıran Çocuklar
Susarak merhameti
Cezalandıran çocukların
Boş kaldı elleri
Evlatlarına sarılmayan babalar
Çocuklarını her gün öldürdüler
Hem de onları sağ bırakarak
Kınayan yaralarına tütün değil
Çiçek bastı nöbetçi aşıklar
Susarak merhameti
Cezalandıran çocuklar
Kahramanı olmadıkları bir hayatın
Tam ortasında kaldı çelik yeleksiz
Büyük bir ağlamak biriktirdiler içlerinde
Çakmakla söndürdükleri bir ağlamak
İçmeyi unuttukları suyu
Kuşa kurda verdiler tebessümle
Bela
Dokunsaydınız ağlardım
Çarptınız ağlayamadım
Çoğaldı öfkem tüm omuzlara
Vazgeçtim sonra
Omuzlar çok yorgundu çünkü
Bakışlarda acı bir türkü
Dokunsaydınız ağlardım
Çelme taktınız ağlayamadım
Dik durmayı bilenlere
El sallamıyor şefkat penceresinden
Merhamet denizi coşsaydı keşke
Acımayı bilmeyenlere
Ben okurken çok keyif alarak zaman geçirdim. Yazarımızın kalemide, şair ruhuda daim olsun. Keyifli okunmalar dilerim
Serbülent Kaya