çoğu kez umudumuz tükendiğinde çabalamaktan vazgeçmeyi düşünmüşüzdür. yaşanılan zorlukların sonunda geleceği inanılan umut ışığı bazen o kadar silikleşir ki sahip olduğumuz gücü zamanla unutmaya başlarız. jane eyre, küçük yaşlarında başlayan ve bitmek bilmeyen zorluklara rağmen başını hep dik, umudunu da sağlam tutarak ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor bizlere. ne istediğinin farkında olarak verdiği kararlardan, o kararların sonuçlarından pişmanlık duyduğu tek bir an yok çünkü yaşadıkları boşuna değil. hangi konumda olursa olsun kendine duyduğu saygınlığı elinden bırakmamakta direniyor. kimsesiz, hor görülen çocuk yavaşça kendi ayakları üzerinde durabilen, bağımsızlığını ilan edebilen bir kadına dönüşüyor. ve sahip olduğu değerleri çoğu şeyin üstünde tutmaya çalışıyor. sevdiği adama, onu ne kadar çok sevse de gitmek zorunda olduğunu söylediğinde bu durumu oldukça hissettim. jane eyre, geride bıraktığı hislerle ve içine çeken atmosferiyle akıllardan silinmesi zor bir kitap. iyi ki tanıştık diyorum.
·
315 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.