Jeff Winston öldüğünde karısıyla telefonda konuşuyordu.. Her şey böyle başlıyor kitabımızda . Ken Grimwood hepimize eğer bir yaşama şansımız daha olsa neleri değiştirirdik ? Daha iyi biri mi olurduk daha kötü biri mi , bir doktor mu , bu seferkinde bir sanatçı mı bir milyoner mi ? Ve bu yeniden yaşama şansı bir lütuf mu olurdu yoksa koskoca bir eziyetten ileri gitmeyen , insana ölümü arzulatan bir acıdan mı ibaret olurdu ?
Yine de (syf.18) yapılacak çok fazla seçim vardı ...
Tüm bu sorular eşliğinde , karakterimizin ne kararlar verdiğini merakla heyecanla bazen isyan ederek onu yönlendirmek isteyerek sanki onunla yeni yaşam deneyimini birlikte yaşayarak okunan bir kitap . Tam anlamıyla insanı içine çekiyor diyebilirim . Beni koparan tek nokta , kitabın sonuna saşıramamak ve daha anlamlı bir sona kavuşamamak oldu.Fakat düşününce hayatlarımızın sonu da böyle olmayacak mı ? Daha anlamlı olacağını düşündüğümüz her yeni gün nasıl anlamsızlaşıyor ve sıradanlaşıyor ise kitapta sona doğru işte böyle sıradanlaşıyor . Aslında hayatla güzel bir paralellik yaşıyor kitabın son kısmı .
İşin özü okunmaya değer bir kitap . Elinizdeki tek hayat seçeneğinde aldığınız kararları daha da bir sorgulatan yanı okunmaya değer kılıyor
*Jeff adama acısını nasıl paylaştığını söylemek istedi, telafi edilemez şeylere duyduğu aciz öfkeyi ne kadar iyi anladığını ...*