Bir Dinazorun Anıları
Mina urgan Yaşlılığı uzun uzun övüyor kitapta. Yaşlılığından yakınan yaşlıları da eleştiriyor. Hastalıktan, güçsüzlükten şikayet etmelerinden dolayı hastalığın oluştuğunu düşünüyor o yüzden hep pozitif yaşlılığa karşı. Yaşlılığında kitaplar çevirmiş emekli olduğu için çok boş zamanı ve soylu ailesinden dolayı da biraz parası varmış o yüzden rahat bir hayat sürmüş. Bir bölümde dostlukların aşk kadar uğraştırıcı ve önemli bir mesele olduğunu söylüyor dostlukların sürmesi içinde büyük fedakarlıklar lazım diyor.
Yaşlı sosyalist teyzemiz kendi görüşlerinin doğruluğuna çok sıkı bağlı. Ve ifade özgürlüğü gibi bir konuya da acayip uzak duruyor. Kendi bildiğinin her yerde uygulanmasını herkesin de öyle olmasını istiyor.
Çocukluğuna bakınca çok yaramaz çevresini usandıran tipten bir çocukmuş. Daha sonraları ciddi bir değişim geçirmiş. Çocukluğunda tanıdığı insanları okuyunca garip hissediyor insan o dönemi hep tarih gibi okumuştum daha önce birinci ağızdan mustafa kemal ve diğer ünlüler anlatılınca bir anda gerçeğe döndü her şey. Mustafa kemalin insani yönlerini de anlatması çok değişikti hep askeri ve siyasi yönünü okuyup görüyoruz ama onun da bir insan olduğunu yine bu kitap da hissediyoruz.
Siyasi olarak azılı bir solcu olsada siyasete kafasının basmadığını söylüyor ve sadece partilerde ayak işi yapmış. Bir çok solcu parti kurmuş. Darbe övmesi bende eksi bir izlenim yarattı. Darbenin kendi fikirlerine uygun biri tarafından yapılınca haklı görmesi daha da üzücü bence. İfade özgürlüğü ve demokratik yönlerini fazlasıyla zayıf buldum.
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.