ilk başta kitabın baş karakteri emekli mühendis Ahmet ARSLAN nın duygusal karakterini kendime benzetmekle çok sevinmiştim fakat kitabın sonunda bunun iyi bir şey olmayışıyla dehşete düşüp kendimi sorgulamamı sağladı diyebilirim. Son 100 sayfasını nefessiz okuduğum bir kitap oldu. Rusya anılarını, karakterlerin sıkı arkadaşlıkları, birlikte geçirdikleri kaliteli vakitler insanın geçmişini hatırlayıp özlem duymasını sağlıyor doğrusu. Mehmet arslan karakterinin hücrede geçirdiği zaman içerisindeki duygu değişimlerini birebir algılayabiliyorsunuz. Kitabın baş karakterinin asla bir canlıya temas edememesi ve kitabın sonunda çok güzel bir şekilde bu teması gerçekleştirebilmesi, bu fobiyi aşabilmesi insanın içini ısındırıyor. Kara sevdaya tutulmuş olan Mehmet karakterindende bu duygunun insanı nasıl aptallaştırıp, insan hayatında nasıl konsantrasyon bozukluğuna yol açtıgını görebiliyorsunuz. Sonu gerçekten harika ve özgün biten bu kitaba hayran olmamak elde degil. her şeyiyle okuması hoş çok güzel bir kitap . Sonundaki yaratıcılık içinde ayrıca tebrik ve teşekkür etmek gerek diye düşünüyorum.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.