İnsanları güçsüz ya da hoşgörülü oldukları için ezmeye çalışmamak ve küçük çıkarlar uğruna doğaya zarar vermemek anafikri üzerine kurulmuş romanda San-Taş Vadisi’nde etrafındaki beş-altı insanla yaşamak zorunda olan, dedesinden başka seveni olmayan, gerçek hayatında mutsuz olan fakat hayal dünyasında mutlu olmaya çalışan bir çocuğun psikolojisini anlatıyor.Romandaki olaylar belli bir sıra ile verilmemekte ama bağlantı kurmakta da zorlanılmıyor.Yazar betimlemelere çok yer vermemiş daha çok çocuğun psikolojisi üzerinde durulmuş.Kırgız Edebiyatı hakkında örnek eser okumak için seçilmiş en güzel eserden biri.