Bu kitapta Ağıtçı Kadının geçmişte kalan, kalbi kırık bir aşk hikâyesinin dramını okuyoruz. Ağıtçı Kadının ömrünün sonlarına yaklaştığı zamanlarda, unuturum diyerek kendini kandırdığı ama bir türlü unutamadığı Heves Ali’sine duyduğu özlemin, aşkın, kırgınlığın ve kızgınlığın hikâyesini okuyoruz.
Ağıtçı Kadın içindeki bu yangını gittiği cenaze evlerinde yaktığı ağıtlar ile, dökülen gözyaşları ile, döktüğü gözyaşları ile dindirmeye çalışır. Heves Ali’sinin aşkı yakıp kavurur Ağıtçı Kadını ve her bahar mevsimi geldiğinde Ağıtçı Kadın giydiği kara elbisesinde bir sökük açar. Delik deşik olmuş bu kara elbisenin sırrını kimseler bilmez.
Bir gün rüyasında Heves Ali’nin kendisini çağırması ile yollara düşer Ağıtçı Kadın. Gittiği şehirlerde ipucu arayan Ağıtçı Kadın, kalkan her cenazeyi Heves Ali’sinin cenazesi sanır. Her cenazenin ardından hikâyesini dinleyip ağıtını yakar. Dinlediği bütün hikâyeler bu coğrafyada karşılaşabileceğimiz, duyabileceğimiz hikâyelerdir.
Yazarın daha önceden okumuş olduğum Âşıklar Bayramı kitabının bende bıraktığı etkiyle yeni bir kitabını daha okumak istedim fakat bu kitabında özellikle bir hikâyesine katılmadım. Zira okurken her ne kadar o dönemde yaşanan acılara sessiz kalmak vicdanen rahatsızlık verecekse de dağa çıkmanın anlatıldığı bölümde özendirici havayı beğenmedim. Yazarın kalemi, dili ve hikâyeyi anlatış tarzı sizi sıkmadan akıcı bir şekilde okumanızı sağlayacaktır.
Bakalım kitabın sonunda ölüm kapıyı çaldığında yollara düşen Ağıtçı Kadın, içini yakan Heves Ali’sine ulaşabilecek mi?
Keyifli okumalar dilerim…
·
1 +1'leme
·4.522 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.