Kitabı okurken canlandırmayı bizzat uygulamalı olarak yapanlardan biriyim. Kitap bunu bize yaptırıyor. Gözlerimizi kapatıp bir yerlere gidebilecek , bir ihtiyacımızı karşılayabilecek miyiz acaba? dedirtti ve denetti. Fakat bizim denediğimiz gözlerimizi kapatıp karanlıkta ilerlemek ama romanda ışığın sönmesi değil bir süt denizinin içindeymişçesine bir körlükten bahsediyor.
Yazar karakter isimlerinden bahsetmek yerine onların fiziksel ve ya mesleklerine göre isimlendirmiş. Hatta diyaloglar içinde de gruplaşan körlerin isimlerini bilmelerine gerek olmadığını dile getiriyor. Yazar aynı zamanda bu diyologlar için hiçbir konuşma çizgisi vs. kullanmıyor. Romanda sadece nokta ve virgül kullanılmış. Yazar adeta noktalama işaretlerine de kafa tutmuş.
Okudukça gözlerimizin kıymetini anladığımız bu romanda sadece gözlerin mi yoksa insanlığın da mı kör olduğunu sorguluyoruz.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.