Ne demeliyim sana Piraye!
İnsanı yakıp kavuran halin var. İnsan bazı şeyleri yaşadığı vakit anlar sen gücünden ödün vermeden bu hikayeyi bitirdin! Ne acılar yaşadın içinde sonra o acıları kabul edip onlara tebessüm etmeyi bildin. En güzel güç bu değil miydi?
Bu hikayede en acı veren en güçlü şey ise Haşim senin tanıdığın gibi birisi değildi. Hayatımızda hep böyle olmaz mıydı? Tanıdığımız sanıp anlam yüklediğimiz kişiler aslında bizim içimizde içselleştirdiğimiz kişiyle alakası yoktur. Hayat bir kitaptır Piraye hepimiz o kitabın içinde baş yapıt olarak kalırız. En acısı da odur ki kitabın başı sonundan bellidir. Ve biz umut der inanmayı yeğleriz.
Seni tanımak güzeldi Piraye hoşçakal.
Açıkçası Canan Tan kitaplarını oldum olası beğenerek okuyan biri olarak olay döngüsü ve birbiri ile bağdaşması beni kitabın içine almayı başardı.
Tavsiye ediyorum.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.