Heda: Yine varlığımı sorguladığım günlerden birindeyim. Neden varoldum? Şu anda ne yapıyorum? Doğru yolda mıyım?... Sorulması gereken sorular o kadar fazla var ki bazen üstüme yığılmalarından korkuyorum. Sorular daha çok soruyu getiriyor çünkü. Büyük bir girdap gibi içine çekiyor sanki beni. Üstelik cevabını bilmediğin sorular ise çıkmam zaman alıyor.. Çoğu zaman düşünmekten kaçınırım bu yüzden. Sosyal medyaya dolanıp zamanımı saçma sapan şeylere harcarım. Belki yanlış bir davranış ama beni sorgulamaktan uzaklaştırdığı için ve mutlu hissettirdiği için, daha doğrusu iyi hissettirdiği için sürekli soluğu orada alıyorum. Tabii ki tökezleyip sosyal medya döngüsünden çıktığım zamanlar da oluyor. Şu anda olduğu gibi... Şu anda üniversite öğrencisiyim. Az veya çok, belli bir yere kadar geldim ama önümde uzunca bir yol var. Tabii bu dünya ile bağlarımı erkenden koparmazsam... Bir yandan her şeye geç kalmış gibi hissediyorum. Su akmış yolunu bulmuş ama ben yerimde saymışım gibi. Bir yandan da bir şeylere geç kalmasam bile ne değişebilirdi ki diye düşünüyorum. Sonunda varacağımız yer hep aynı yer olmayacak mı? Bir kaç yıl sonra mezun olacağım. Mümkünse bir iş. Belki evlenirim de, bilmiyorum şu anda uçuk geliyor bana. Para kazanır işimde başarılı olurum kimbilir? Peki ya sonra? Yaşadığım hayat boş geçirdiğim zamandan ibaret mi olacak? Gerçekten elle tutulur ne yapmış olabilirim ki? Sonrayı geçtim peki şu anda ölsem? Çalışmak, başarılı olmak bana gerçekten ne fayda getirir? Para? Her şeyin paradan ibaret olmadığını anlayalı çok oldu. Daha fazla ve daha kaliteli giysiler almış olsam bile ne olacak? Hep bir şeyler var ama aslında bir şey yok. Herkes bir yere yetişmeye çalışıyor ama herkesin gideceği yer aynı. Tabii inandığım inanca göre konuşuyorum bunları. Peki ya ben inancım için...

Heda

Yine varlığımı sorguladığım günlerden birindeyim. Neden varoldum? Şu anda ne yapıyorum? Doğru yolda mıyım?... Sorulması gereken sorular o kadar fazla var ki bazen üstüme yığılmalarından korkuyorum. Sorular daha çok soruyu getiriyor çünkü. Büyük bir girdap gibi içine çekiyor sanki beni. Üstelik cevabını bilmediğin sorular ise çıkmam zaman alıyor.. Çoğu zaman düşünmekten kaçınırım bu yüzden. Sosyal medyaya dolanıp zamanımı saçma sapan şeylere harcarım. Belki yanlış bir davranış ama beni sorgulamaktan uzaklaştırdığı için ve mutlu hissettirdiği için, daha doğrusu iyi hissettirdiği için sürekli soluğu orada alıyorum. Tabii ki tökezleyip sosyal medya döngüsünden çıktığım zamanlar da oluyor. Şu anda olduğu gibi... Şu anda üniversite öğrencisiyim. Az veya çok, belli bir yere kadar geldim ama önümde uzunca bir yol var. Tabii bu dünya ile bağlarımı erkenden koparmazsam... Bir yandan her şeye geç kalmış gibi hissediyorum. Su akmış yolunu bulmuş ama ben yerimde saymışım gibi. Bir yandan da bir şeylere geç kalmasam bile ne değişebilirdi ki diye düşünüyorum. Sonunda varacağımız yer hep aynı yer olmayacak mı? Bir kaç yıl sonra mezun olacağım. Mümkünse bir iş. Belki evlenirim de, bilmiyorum şu anda uçuk geliyor bana. Para kazanır işimde başarılı olurum kimbilir? Peki ya sonra? Yaşadığım hayat boş geçirdiğim zamandan ibaret mi olacak? Gerçekten elle tutulur ne yapmış olabilirim ki? Sonrayı geçtim peki şu anda ölsem? Çalışmak, başarılı olmak bana gerçekten ne fayda getirir? Para? Her şeyin paradan ibaret olmadığını anlayalı çok oldu. Daha fazla ve daha kaliteli giysiler almış olsam bile ne olacak? Hep bir şeyler var ama aslında bir şey yok. Herkes bir yere yetişmeye çalışıyor ama herkesin gideceği yer aynı. Tabii inandığım inanca göre konuşuyorum bunları. Peki ya ben inancım için neler yapıyorum? En son ne zaman kuran okudum? En son ne zaman namaz kıldım? Hatırlamayacağım kadar uzun bir süre.... Peki beni yaratan kişi beni neden yarattı? Benim bu dünyadaki amacım ne? Amacım ibadet etmek mi? Bazen dinden çıkmaktan korkuyorum. Susmalı mıyım? Düşündükçe dinden uzaklaşıyorsam bu benim hatam mı? Yoksa cidden nefsimin işine gelen mi bu? Kur'an okumamı söylüyorlar. Bir kaç kez anlamını okurken kafam karıştığı için bıraktım. Yanlış mı yaptım? Dinimi seviyorum. Ama ibadetler zor geliyor. Ve söylemeye korktuğum düşünceler biriktiriyorum. Kendimi düşünmekten nasıl uzaklaştırabilirim? Yoksa daha fazla mı düşünmeliyim? Bu benim iyi bir müslüman olmadığımı gösteriyor öyle değil mi? Tam anlamıyla dine bağlanmak nasıl olur ki? Bunu becerebileceğimden emin değilim. Bahsedilen nefise karşı oldukça güçsüz gibiyim. Tekrar ibadetlere başlamayacak kadar iradesizim. Ve ölümü sürekli unutup gelecek yılların hayalini kuracak kadar yaşama sevdalıyım. Nankörüm sanırım. Şükretmeyi unutacak kadar...

Heda

216 Gösterim

2 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

malefis

Hayatımda okuduğum nadir, güzel ve anlamlı yazılardan bir tanesi. harbide iç dünyandaki çatışmayı çok iyi bir şekilde aktarmışsın ve yazman çok iyi olmuş, en azından düşüncelerini aktararak içindeki buhrandan bi nebzede olsa kurtulmuşsundur diye düşünüyorum. m.facebook.com/1Szfrn/videos/d...

Heda

Gönderi Sahibi

malefis iltifatın için teşekkür ederim. Evet, yazmak çok daha hissettirdi bana. Bu arada haklısın çoğumuz işimize geleni yapıyoruz :)