Bu kitabı sadece içinde yazanlarla değil kendime ait bazı duygularlada bitirdim.
Öncelikle 50 yıl içerisinde bu fikirleri artık paylaşan pek çok insan pek çok öğrenci biriktirmiş diyebilirim. Onu herkes kendine göre uygulamış. Batı karşısında Türk aydınının hissettiği o aşağılık duygusunu en güzel biçimde betimlemiş diyebilirim. Karşımda, kendi kültürünü yerlere vurup düş haline getirdiği Batı'yı sürekli anlatan insanlara satır satır okutmak istediğim yerler oldu. Ama kitap saf ideoloji kitabı diyemem. Meriç'in kendi duygularını hissettiğim yerlerde çokça oldu. Sadece doğu batı değil insan doğasına dair de bir çok yergiyle karşılaştım. Düşünen adam bu kadar karamsar mı olur hep bilmiyorum. Ama karamsar bi adam Meriç. Çokça kültürlü çokça karamsar.
Kendime dair neler buldum peki? Tabi ki katıldığım bi çok fikri oldu ama saf fikir değil son sayfayı bitirip kitabı kapattığımda zihnimde kalbimde kalan. Son üç yıldır hayatıma giren hayatımdan çıkan hatta bu hayattan giden insanlarla tekrar tekrar fark ettiğim kendime dediğim, büyüdün be Eda, cümlesini tekrar kurdum. Büyümüşüm. Zor okunan bir çok sayfasının anlaşılmasının çok zor olduğunu düşündüğüm Meriç'e ait bir kitabı zevkle ve anlaya anlaya okudum. Tabi artık 20sinde dahi olmayan bi kız çocuğu değildim kitabı elime alırken. 10 yılda çokça okudum ve gerçekten yaşadım. Meriç'e devam edeceğim ve ömrüm oldukça yaşamaya, büyümeye.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.