Stefan Zweig eserlerinde hikayelere başlar başlamaz adeta bir hortum misali hikayenin içine çekiyor. Bu hikayede ise İrene’nın yaşadığı korku ve bastırmış olduğu duygularının mental ve fiziksel çöküşünü görüyoruz. Bazı duyguları içimize gömmek bize zarar verir ve çıkmaz bir yola sürükler. Stefan Zweig’ında dediği gibi “Korku insanı bilinçdışına itilimiş utanç verici deneyimlerden, bastırılmış pişmanlıklardan özgürleştirebilecek güçte bir yapıt.”