Kitabı uzun bir sürede okudum. Buna rağmen olaylar arasında bir kopukluk yaşamadım. Kitap okurken merak uyandırıyor. Bazen diğer sayfaya hızlıca geçebildim ama bazen de “Yeter artık!” moduna girdim. Karakterler uç özelliklere büründürülmüş. Kaba en kaba, zorba en zorba, hırsız en hırsız ve bencil en bencil… Peter Kien onca kitap okuyup insana dair bir duygu barındıramıyor. Bu kadar kitap okuyan bir kişide ilk aradığım özellik empati olurdu.Fildişi kulesinden dışarı çıkmadığı için sosyal pratikler yapmıyor. Çıktığında da tercih etmiyor. Bu durumun onun için avantaj ve dezavantajları var ama bence daha çok dezavantajları var gibi. Bütüne baktığımda ve okurken hep kapıldığım düşünce insanların yaşanan olay ve durumları kendilerine göre algılamasıydı. Evet, bu mevcut hayatta da olan bir şey ama kitapta bu durum da uçlarda yaşanıyor ve bu kadar da yanlış anlaşılmaz herhalde dedirtiyor. Kitabı sevdim ve biraz karmaşık hissediyorum. Bu his tuhaf ve güzel.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.