Yaşar Kemal’in yine çokça ders aldıracak bir kitabını daha okudum.. Güçlü-güçsüz, sömüren-sömürülen hikayesi…Bir halkın köle gibi çalışıp aç bırakılmayıp ama çokta doyurulmadan düşünme yetisini, benliğini nasıl kaybettiğini okuyoruz. Her cümle çok tanıdık geliyor ve çok fazla düşündürtüyor. Ben çok beğendim. Kendi benliğimizi unutmamak için okumamız gerekiyor